شمارهٔ ۱۵۸
هوش مصنوعی: این شعر از شاعر به بیان درد و رنج‌های عاطفی و اجتماعی می‌پردازد. شاعر از نادانی افرادی که به خود ظلم می‌کنند و نسبت به احساسات و غم‌های دیگران بی‌توجه‌اند، سخن می‌گوید. او به ویژه بر عدم درک و فهم عمیق عشق و دوستی تاکید دارد و بیان می‌کند که مرگ سخت است، اما دشوارتر از آن زندگی‌ای است که با نادانی و بی‌احساسی سپری شود. شاعر همچنین به آزادی و استقامت خود اشاره می‌کند و اشاره می‌کند که نمی‌تواند به تنهایی با غم‌هایش کنار بیاید. در نهایت، او از بی‌خودیش و بی‌توجهی به واقعیت‌های زندگی شکایت دارد.
نادان صنم من روش کار نداندبر هر که کند رحم سر از بار نداند
هوش مصنوعی: عشق من بیخبر از روشهای زندگی است و نمیداند که با هر کسی که مهربانی کند، چه عواقبی ممکن است پیش بیاید.
بی دشنه و خنجر نبود معتقد زخمدلهای عزیزان به غم افگار نداند
هوش مصنوعی: بدون وجود دشنه و خنجر، کسی که به عشق و محبت باور دارد، زخم دلهای عزیزان را نمیشناسد و غم آنها را درک نمیکند.
بر تشنه لب بادیه سوزد دلش از مهراندوه جگر تشنه دیدار نداند
هوش مصنوعی: دل او از عشق سوخته و به خاطر فراق یار، شدیداً دلتنگ و ناراحت است، اما او نمیداند که این درد ناشی از عشق و اشتیاق به دیدار معشوق است.
گویم سخن از رنج و به راحت کندش طرحروز سیه از سایه دیوار نداند
هوش مصنوعی: میگویم درباره درد و رنج، ولی او درک نمیکند که چگونه از سایه دیوارها، نقشه و طرحی برای روزهای تیره و سیاه میکشم.
دل را به غم آتشکده راز نسنجددم را به تف ناله شرربار نداند
هوش مصنوعی: دل نمی‌تواند غم و آتش را اندازهگیری کند و نمیداند که در هر لحظه، چطور باید این نالههای پر از درد را تحمل کند.
عنوان هواداری احباب نبیندپایان هوسناکی اغیار نداند
هوش مصنوعی: دوستداران هیچگاه از عشق و علاقهاشان به محبوب دست نمیکشند و غیر از خودشان، هیچکس نمی‌تواند طعم و لذت این عشق را درک کند.
دشوار بود مردن و دشوارتر از مرگآنست که من میرم و دشوار نداند
هوش مصنوعی: مردن کار سختی است و از آن سختتر این است که من بروم و کسی سختی آن را درک نکند.
دانم که ندانست و ندانم که غم منخود کمتر از آنست که بسیار نداند
هوش مصنوعی: میدانم که دیگران درکش نمیکنند و خودم هم نمیدانم که آیا غم من واقعاً کمتر از آن است که دیگران نمیدانند.
از ناکسی خویش چه مقدار عزیزمدر عربده خوارم کند و خوار نداند
هوش مصنوعی: من از شخصی که هیچ ارزشی ندارد، چه مقدار برایم احترام قائل است؛ در حالی که به راحتی میتواند مرا تحقیر کند و خود را برتر ببیند.
گردم سر آوازه آزادگی خویشصد ره نهدم بند و گرفتار نداند
هوش مصنوعی: من با آوازه آزادی خود، بارها و بارها زنجیرهایم را پاره کردهام و کسی نمیداند که چگونه گرفتار شدهام.
فصلی ز دل آشوبی درمان بسراییدتا چند به خود پیچم و غمخوار نداند
هوش مصنوعی: فصل جدیدی از دلمشغولیهایم را روایت کن تا اینکه دیگر مدام در خودم نپیچم و کسی از غمهایم باخبر نشود.
پیمانه بر آن رند حرام ست که غالبدر بیخودی اندازه گفتار نداند
هوش مصنوعی: پیمانهای که به آن فرد دمدمی مزاج داده شود، ناپسند است زیرا او در حالت بیخودی نمی‌تواند حد و اندازه سخنانش را بفهمد.