شمارهٔ ۱۹۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دل خود می‌خواهد که نشانه‌ای از امید و زیبایی به او بدهد و به بی‌خبری و دلتنگی خود اشاره می‌کند. او در پی دوستی و محبت است و آرزو دارد که جای زخم‌هایش را با محبت پر کند. شاعر از بخت بد خود گله می‌کند و خواستار نشانه‌ای از شوق و وصال است. او همچنین به روزگار سخت و اندوهی که به خاطر عشق تجربه می‌کند، اشاره دارد و از معشوق می‌خواهد که نه تنها از دردش کم کند، بلکه زیبایی‌های عشق را نیز به او منتقل کند. در نهایت، شاعر به ساده‌نگری و نیاز به تعبیری عمیق‌تر از احساساتش اشاره دارد.
ای دل از گلبن امید نشانی به من آرنیست گر تازه گلی برگ خزانی به من آر
هوش مصنوعی: ای دل، اگر خبری از باغ امید به من نمیرسد، دستکم یک گل خشک نیز بیاور تا یادآور زمانهای خوب باشد.
تا دگر زخم به ناسور توانگر گرددهدیه ای از کف الماس فشانی به من آر
هوش مصنوعی: خواهش میکنم که هدیهای از الماس به من بدهی تا زخمی که هنوز خوب نشده، به درد کمتری دچار شود.
همدم روز گدایی سبک از جا برخیزجان گرو، جامه گرو رطل گرانی به من آر
هوش مصنوعی: از صبح روز را به امیدی تازه آغاز کن، جان خود را به عنوان یکی از داراییهایت قرار بده و از من بخواه که بار سنگینی را که به دوش دارم به تو برسانم.
دلم ای شوق ز آشوب غمی نگشایدفتنه ای چند ز هنگامه ستانی به من آر
هوش مصنوعی: دلم، ای شوق، به خاطر درد و دل شُکوهای که دارم، آرام نخواهد گرفت. چندین فتنه و بلوا از این هیاهو که تو ایجاد میکنی، به من برسان.
گیرم ای بخت هدف نیستم آخر گاهیغلط انداز خدنگی ز کمانی به من آر
هوش مصنوعی: الان که شانس با من یار نیست، اما گاهی پیش میآید که تیر کمان به طور تصادفی به هدف میخورد، پس شاید من هم بتوانم بهرهمند شوم.
ای نیاورده به کف نامه شوقی ز کفیبی زبان مژده وصلی ز زبانی به من آر
هوش مصنوعی: ای کسی که نتوانستهای شوق و آرزویم را به دستم برسانی، خبر وصالی را که خودت از زبان دیگران شنیدهای، به من برسان.
ای در اندوه تو جان داده جهانی از رشکمکش از رشکم و اندوه جهانی به من آر
هوش مصنوعی: ای محبوب، به خاطر عشق و غم تو، جهانی در حسد جان باخته است. لطفاً به خاطر حسادت من و اندوه این جهان، مرا به درد نیاور.
ای ز تار دم شمشیر توام بستر خوابشمع بالین ز درخشنده سنانی به من آر
هوش مصنوعی: ای نور و روشنی که مانند شمع بر بالین من میدرخشی، مرا در آغوش خود بگیر و به خواب ببر، همچنان که از تاریکی و خشم شمشیر خود در امانم نگه میداری.
یارب این مایه وجود از عدم آورده تستبوسه ای چند هم از گنج دهانی به من آر
هوش مصنوعی: ای خدا، این وجودی که به من دادهای از هیچ به وجود آمده است، پس لطفاً چند بوسه هم از چشمهی گنجینهی دلت به من بده.
سخن ساده دلم را نفریبد غالبنکته ای چند ز پیچیده بیانی به من آر
هوش مصنوعی: من از تو میخواهم که سخن ساده و صادقانهام را نادیده نگیری، زیرا گاهی اوقات نکتههای عمیق و پیچیده در بیان سادهتر قابل فهمترند.