شمارهٔ ۲۹۹
هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت شنیدن و درک عمیق معانی و مفاهیم زندگی اشاره دارد. شاعر ابتدا به مخاطب می‌گوید که باید به حقایق و واقعیت‌ها گوش دهد و از پرسش‌های بی‌پاسخ دست بکشد. او دعوت می‌کند که به خلوت و تفکر درونی بپردازد و آنچه را که نمی‌داند بشنود. همچنین به تأمل در هنر و احساسات انسانی اشاره می‌کند و از اهمیت پذیرش تجربیات زندگی، از جمله شادی و اندوه، صحبت می‌کند. در نهایت، از داستان‌های خود و احساساتش در شبهای تنهایی و فراق می‌گوید و به این نکته می‌رسد که نباید در مقابل درد و رنج‌ها بی‌تفاوت بود.
حق که حقست سمیع ست فلانی بشنوبشنو گر تو خداوند جهانی بشنو
هوش مصنوعی: اگر حقیقتی وجود داشته باشد، آن حقیقت شنیدنی است. ای کسی که صاحب جهان هستی، به این حقیقت گوش فرا بده.
لن ترانی به جواب ارنی چند و چرا؟من نه اینم بشناس و تو نه آنی بشنو
هوش مصنوعی: تو مرا نخواهی دید و به من نخواهی گفت چرا و چگونه؟ من این نیستم که به شناخت تو بیایم و تو نیز آنچه هستی را نخواهی شناخت. پس به این نکته توجه کن.
سوی خود خوان و به خلوتگه خاضم جا دهآنچه دانی بشمار آنچه ندانی بشنو
هوش مصنوعی: به سوی خود فراخوان و مرا در مکانی که خلوت و آرام است، جای بده. آنچه را که میدانی بشمار و آنچه را نمیدانی، گوش کن.
پرده ای چند به آهنگ نکیسا بسرایغزلی چند به هنجار فغانی بشنو
هوش مصنوعی: چند پرده را با نغمه زیبای نکیسا بخوان و چند غزل را به شیوه درست بشنو.
لختی آیینه برابر نه و صورت بنگرپاره ای گوش به من دار و معانی بشنو
هوش مصنوعی: مدتی در آیینه نگاه کن و به چهرهات توجه کن، کمی به من گوش بده و مفاهیمی را بشنو.
هر چه سنجم به تو ز اندیشه پیری بپذیرهر چه گویم به تو از عیش جوانی بشنو
هوش مصنوعی: هر چه به تو بگویم دربارهٔ فکر و نگرانیهای پیری است، پس این را بپذیر. اما هر چه از لذتها و شادیهای جوانی برایت میگویم، به دقت گوش کن.
داستان من و بیداری شبهای فراقتا نخسبی و به پاسم ننشانی بشنو
هوش مصنوعی: قصه من و بیداری شبهای دوری را بشنو، تا زمانی که خواب نرم نری و بر پایت ننشینم.
چاره جو نیستم و نیز فضولی نکنممن و اندوه تو چندان که توانی بشنو
هوش مصنوعی: من به دنبال راه حل نیستم و همچنین در کارهای تو دخالت نمیکنم؛ اما اگر میخواهی درباره غم تو صحبت کنم، به اندازهای که میتوانی، به من بگو.
زین که دیدی به جحیمم طلب رحم خطاستسخنی چند ز غمهای نهانی بشنو
هوش مصنوعی: اگر دیدی که در آتش عذاب هستم، به اشتباه از من رحم خواستن نکن. چند کلمهای از غمهای پنهانم را بشنو.
نامه در نیمه ره بود که غالب جان دادورق از هم در و این مژده زبانی بشنو
هوش مصنوعی: نامه در میانه راه بود که غالب جان خود را فدای آن کرد و ورق از هم باز شد، حالا این خبر خوش را بشنو.