تناجی
غالب دهلوی

شمارهٔ ۱۰

خوشتر بود آب سوهن از قند و نباتبا وی چه سخن ز نیل و جیحون و فرات
این پاره عالمی که هندش نامندگویی ظلمات و سوهن ست آب حیات