شمارهٔ ۶۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بیان می‌کند که در طول زندگی‌اش باید از دلش غم و اندوه جاری باشد و همواره اشک بریزد. او این احساس را با کلمات قوی و آهنگینی بیان می‌کند و به این معنا می‌رسد که اگر نتواند به طور مداوم به حالتی از ایمان و تسلیم برسد، خود را کافر می‌داند. به عبارت دیگر، او می‌خواهد در زندگی‌اش همواره در حالت یاد و محبت نسبت به مرگ مؤمن و معانی عمیق آن باشد.
شرطست که روی دل خراشم همه عمرخونابه به رخ ز دیده پاشم همه عمر
هوش مصنوعی: برای اینکه دل من همیشه آزرده باشد، باید تمام عمرم را در غم و اندوه سپری کنم و برای همیشه اشکهایم را بر چهرهام بریزم.
کافر باشم اگر به مرگ مؤمنچون کعبه سیه پوش نباشم همه عمر
هوش مصنوعی: اگر من به مرگ یک مؤمن مانند مرگ کعبه که با سیاهی پوشیده میشود، غمانگیز نباشم، پس کافر هستم؛ حتی اگر تمام عمرم نباشد.