شمارهٔ ۷۸
هوش مصنوعی: شاعر در این بیتها به احساسات عمیق خود اشاره میکند. او میگوید که در شبی که میهمانش کرده، تلاش کرده با مهربانی با او رفتار کند. اما در عین حال، از دلش آه میکشد که نمیتواند به او نزدیک شود و در این مسیر، به خود و احساسش بدگمان شده است. این بیان نشاندهندهی تنهایی و ناامیدی او در برقراری ارتباطی واقعی است.
هر چند شبی که میهمانش کردمبر خویش به لابه مهربانش کردم
هوش مصنوعی: هر چند شبی که او را به مهمانی دعوت کردم، با درخواست و نرمی از او پذیرایی کردم.
آه از دل هیچگه میاسای که مندر وصل ز خویش بدگمانش کردم
هوش مصنوعی: بسیار متاسفم که دل نمیخواهد آرام بگیرد، چرا که من با شک و تردید به وصال محبوب نزدیک شدم و او را از خود دور کردم.