شمارهٔ ۷۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از حال خود میگوید که در رنج و درد به سر میبرد و به دنبال درمانی در دنیای از راه نوشیدن میباشد. او به پدرش توصیه میکند که به نوشیدن مشغول باشد، زیرا باده و خوشیهای زندگی به ارث رسیدهاند.
رنجورم و می به دهر درمان بودمنیروی دل و روشنی جان بودم
هوش مصنوعی: من در رنج و مشکلات زندگی به سر میبرم و برای درمان دردهایم به شراب پناه بردهام، زیرا که نیروی قلبم و روشنایی روحم به این زخمها کمک میکند.
گفتم به پدر که خو به می نوشی کنتا باده به میراث فراوان بودم
هوش مصنوعی: به پدرم گفتم که بهتر است به مینوشی بپردازی، تا اینکه من میراث فراوانی از باده داشته باشم.