شمارهٔ ۸۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از درد و غم خود سخن میگوید و میگوید که زخم عمیقی در درونش دارد. او چشم و دلش پر از حسرت و اندوه است و به طرف مقابلش اشاره میکند که هیچ کس نمیتواند جای او را در قلبش بگیرد، حتی اگر او از این موضوع بیخبر باشد.
در سینه ز غم زخم سنانی دارمچشم و دل خونابه فشانی دارم
هوش مصنوعی: در دل من زخمهایی به خاطر غمها وجود دارد، و چشمانم و دلم از این درد به شدت تحت تأثیر هستند.
دانی که مرا چون تو نمی باید هیچای فارغ از آن که جسم و جانی دارم
هوش مصنوعی: میدانی که هیچکس مثل تو نمیتواند برای من باشد، حتی اگر دارای جسم و جان باشم.