شمارهٔ ۸۷
هوش مصنوعی: این ابیات به تضاد میان امید و بیم در زندگی اشاره دارد. در زمان تو و من، در حالی که امید در حال اوج‌گیری است، بیم نیز وجود دارد. از زیبایی‌ها و جلوه‌های دنیا چه چیزی باقی می‌ماند که باعث شکل‌گیری بهشت شود و از آتش و ناراحتی‌ها چه چیزی برجا می‌ماند که جهنم را به تصویر بکشد؟ به نوعی، این ابیات نشان‌دهنده دوگانگی و کنش و واکنش احساسات انسانی است.
در عهد تو و منست در هفت اقلیمبرخاستن امید و خون گشتن بیم
هوش مصنوعی: در زمانهای که من و تو هستیم، در هفت گوشه دنیا امیدی به وجود آمده و ترس از خونریزی و مشکلات به وجود آمده است.
از جلوه چه ماند تا بسازند بهشتاز شعله چه ماند تا بتابند جحیم
هوش مصنوعی: از زیبایی و جلوه چیزی باقی نمیماند تا بتوانند بهشتی بسازند، و از آتش و شعله نیز چیزی نمیماند تا جهنمی را روشن کنند.