شمارهٔ ۸۸
هوش مصنوعی: این شعر به تضاد دو شخصیت اشاره دارد: میکش و جوهر. میکش، نماد قدرت و شجاعت است و در معرکه‌ها حاضر می‌شود، در حالی که جوهر نماد سخنوری و بلاغت است. در میکده، پیری می‌نوشد که نمایانگر لذت و شادی است. این نشان‌دهنده‌ی تنوع در زندگی و اهمیت هر دو جنبه، قدرت و سخنوری، است.
تا میکش و جوهر دو سخنور داریمشأن دگر و شوکت دیگر داریم
هوش مصنوعی: ما هر کدام ویژگیها و مقامهای خاص خودمان را داریم، با وجود این که در هنر سخنوری مهارت داریم و تواناییهای متفاوتی داریم.
در میکده پیریم که میکش از ماستدر معرکه تیغیم که جوهر داریم
هوش مصنوعی: در خانهی می، من به پیری رسیدهام و مشروبات از خود ماست. در میدان جنگ هم ما تیغکشانیم و دارای اصل و جوهر واقعی هستیم.