شمارهٔ ۱۱۲
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از شادی دل و بینایی خود صحبت میکند و میگوید که از صدای ناخوشایند و خودرایی دیگران بیتوجه است. او خوشحال است که صدای زیبا و خدایی را میشنود.
دارم دل شاد و دیده بیناییوز کری گوشم نبود پروایی
هوش مصنوعی: دل شادم و چشمانم روشن است، و از صدای ناشنوا باکی ندارم.
خوبست که نشنوم ز هر خودراییگلبانگ انا ربکم الاعلایی
هوش مصنوعی: خوب است که از هر گونه خودستایی و خودبزرگبینی صدای منبعث از خود را نشنوم.