بخش ۵۳ - رای زدن آتبین با کوش
هوش مصنوعی: در این متن شاعرانه، آتبین، شاه جنگجو، در حال نگرانی درباره‌ی سپاهش است که به نظر او در برابر دشمنان قوی و بی‌نظیری قرار دارند. او به کوش، یکی از فرماندهانش، می‌گوید که باید چاره‌ای بیندیشند تا از این بلا رها شوند. کوش به او دلداری می‌دهد و می‌گوید که نگران نباشد، زیرا آنها می‌توانند سپاه دشمن را شکست دهند و به کوه پناه ببرند. او به آتبین می‌گوید که هیچ نیرویی نمی‌تواند به این کوه نزدیک شود و نجات آنها از آسمان فرستاده خواهد شد. آتبین از این گفتار آرام می‌شود و همه سربازان به خیمه‌های خود می‌روند. داستان به حکایات قدیمی و تجربه‌های گذشته‌ی جمشید، پادشاه بزرگ، اشاره می‌کند که به فرزندانش توصیه کرده بود از دشمنان بپرهیزند و در خفا عمل کنند تا روزی پادشاهی در انتظارشان باشد.
شب تیره گیتی چو یکسان نمودبرفت آتبین با سپاهش چو دود
هوش مصنوعی: در شب تاریک دنیا، وقتی همه چیز مشابه به نظر میرسد، آتشزن با سپاهش مانند دود محو و ناپدید می‌شود.
به لشکرگه آمد به نزدیک کوهبخواند آن زمان کوش را از گروه
هوش مصنوعی: به میدان جنگ نزدیک کوه رفت و به یارانش فرمان داد که آماده شوند و از گروه خود جدا نشوند.
چو بنشست با او در آمد به رازکه هست این سپاهی گران رزمساز
هوش مصنوعی: وقتی که او نشست، به راز و نیاز پرداخت و گفت که این سپاه، جنگجویانی بزرگ و توانمند هستند.
نگویی مرا تا چه چاره کنم؟بدین کین بلا را کرانه کنم؟
هوش مصنوعی: هرگز نگو که چه کار باید بکنم؟ چون نمیدانم چگونه میتوانم این مصیبت را پایان دهم.
بدین ساز و مردان و اسبان جنگبترسم که نامم شود زیر ننگ
هوش مصنوعی: من از این لشکر و سربازان و اسبهای جنگی میترسم، زیرا نمیخواهم نامم زیر سایه ننگ قرار بگیرد.
بدو کوش گفت ای سرافراز شاهمیندیش از این بیکرانه سپاه
هوش مصنوعی: به او بگو که ای پادشاه بزرگ و سرافراز، نگران این جمعیت بیپایان و سربازان نباش.
که ما پشت را سوی کوه آوریمهمه لشکرش را ستوه آوریم
هوش مصنوعی: ما همه نیروهای خود را به سمت کوه میفرستیم و سپاه دشمن را خسته و ناتوان میکنیم.
اگر هرچه در روی گیتی سپاهبیاید، نیابد بدین کوه راه
هوش مصنوعی: اگر هر لشکری بر روی زمین بیاید، نمی‌تواند به این کوه راه پیدا کند.
مگر کآسمانی بود کار مابخوابد سر بخت بیدار ما
هوش مصنوعی: آیا ممکن است که کار ما به اندازهای مهم باشد که بخواهیم در آسمان نگاه کنیم و بخوابیم، در حالی که بختمان بیدار است؟
چو فرمان پدید آمد از آسمانبه کوه و به هامون سرآید زمان
هوش مصنوعی: وقتی که دستور و فرمانی از آسمان صادر می‌شود، وقت آن میرسد که کوهها و دشتها آماده باشند.
همانا که بر ما شمرده‌ست دَمنباشد به یک دم زدن بیش و کم
هوش مصنوعی: واقعیت این است که زمان در زندگی ما بسیار ارزشمند است و هر لحظه را نمیتوان به راحتی جبران کرد. هر لحظهای که میگذرد، فرصتی گرانبهاست که نباید آن را نادیده گرفت یا دست کم گرفت.
دل آتبین گشت خرسند و خوشز گفتار آن شیردل پیرفش
هوش مصنوعی: دل آتشین من به خاطر سخنان آن شیر دل پیر، شاد و خوشحال شد.
فراوانش بستود و کردش گُسیسوی خیمهٔ خویش شد هر کسی
هوش مصنوعی: او به شدت از او تمجید کرد و هر کس به سمت چادر خود حرکت کرد.
از اندرز جمشید شاه آتبینپر اندیشه بودی همه سال از این
هوش مصنوعی: شما همیشه با فکر و اندیشه از سخنان جمشید شاه آموختهاید.
کجا گفت فرزند خود را به رازز دشمن به پرهیز باشید باز
هوش مصنوعی: در کجا گفته است که فرزندش را به احتیاط از دشمنان متوجه سازد؟
چنان بود باید شما را نهانکه گویند کس نیست اندر جهان
هوش مصنوعی: باید به گونهای باشید که هر کس در جهان فکر کند شما وجود ندارید و پنهان باشید.
چو آرد به روی شما روی بختنبیره‌یْ مرا بر نشانَد به تخت
هوش مصنوعی: زمانی که بخت من بر شما جلوه کرد، فرزند من را بر تختی نشاند.
ز ضحاکیان کس نماند به جایشما را دهد پادشاهی خدای
هوش مصنوعی: از خاندان ضحاک کسی باقی نمانده است که به جای شما باشد و خداوند به شما پادشاهی عطا کرده است.