بخش ۱۲۶ - پیروزی آتبین و بردن غنیمت‌ها به دریا
هوش مصنوعی: در این متن، داستانی از یک جنگ میان ایرانیان و چینی‌ها روایت می‌شود. آتبین، رزمنده‌ای دلیر، در میدان نبرد به دشمنان چینی حمله می‌کند و با شمشیرش چندین سوار را به قتل می‌رساند. در شب، پس از پایان نبرد، سپهدار چین به عقب نشینی می‌پردازد و آتبین از پیروزی خود خوشحال است. او به بزرگان قول می‌دهد که اگر قوی‌ترین سپاه هم به او حمله کند، نگران نیست. با این حال، او به تهدید دشمن و احتمال بازگشت سپاه ایران فکر می‌کند.
بزرگان تصمیم می‌گیرند که به دریا بروند و با کشتی خود را از دشمن دور کنند. روز دهم، آتبین و سپاهش به دریا می‌رسند و از سختی‌های راه استراحت می‌کنند. این داستان به نمایش جوانمردی، دلاوری و تفکر استراتژیک در جنگ و نبرد می‌پردازد.
چو انبوه شد رزم و دید آتبینکجا چیره گشتند گردان چین
هوش مصنوعی: وقتی جنگ به شدت و تنش افزایش یافت و دید که آتشافروزان کجا پیروز شدند و لشکر چین دار و دسته هم را تقویت کردند.
بزد ران و شبرنگ را تیز کردز خون گریزنده پرهیز کرد
هوش مصنوعی: سوارکار چابک و تندروی خود را آماده کرد و از خون و درد و خطر دوری جست.
گروهی دلیران پس پشت اودرفشان یکی تیغ بر دست او
هوش مصنوعی: عدهای از دلاوران پشت او ایستادهاند و او نیز با شمشیری در دست آماده نبرد است.
به هم برفگند آن سپه را چنانکه نشناخت دشمن رکاب از عنان
هوش مصنوعی: برف را بر آن سپاه بیفشان و به گونهای که دشمن نتواند تفاوتی میان رکاب و عنان تشخیص دهد.
بکشت اندر آن حمله چندان سوارکه خون شد روان چون یکی جویبار
هوش مصنوعی: در آن حمله، عدهای زیادی از سواران کشته شدند به طوری که خون آنها مانند جویباری روان شد.
شب آمد ز کشتن کشیدند دستسپهدار چین باز‌ْپَس‌تَر نشست
هوش مصنوعی: در شب، با فرارسیدن تاریکی، فرمانده سپاه چین برای استراحت جای خود را تغییر داد و به مکانی پایینتر رفت.
از آن رزم بُد آتبین شادکامز بهر بزرگان مَی آورد و جام
هوش مصنوعی: در آن جنگ، آتشینی خوشحال به خاطر بزرگان، نوشیدنی و جامی به ارمغان میآورد.
به بزم اندرون مهربانی نمودچو در رزم جوش جوانی نمود
هوش مصنوعی: در میهمانی با مهربانی رفتار کرد، مانند زمانی که در میدان جنگ با جوانی و شور و شوق عمل می‌کند.
چنین گفت کامروز دادیم دادو زاین رزم پیروز گشتیم شاد
هوش مصنوعی: امروز در دادخواهی پیروز شدیم و به خاطر این جنگ جشن و شادمانی بر پا کردهایم.
اگر پیشم آید چنین صد سپاهچو بی‌کوش باشد ندارم به کاه
هوش مصنوعی: اگر صدها سپاه هم پیش من بیایند، اما بدون تلاش و کوشش باشند، برای من ارزشی ندارند.
ولیکن چنین است ما را گمانکه آن دیوچهره زمان تا زمان
هوش مصنوعی: اما ما این گونه فکر میکنیم که آن موجود شیطانی، چهره زمان را در هر زمان به نمایش میگذارد.
به ما گر سپاهی گران آورداز ایران بسی سروران آورد
هوش مصنوعی: اگر سپاهی بزرگ از ایران به ما بیاید، بسیاری از بزرگمردان و فرمانروایان را نیز به همراه خواهد داشت.
که داند که چون باشد این کارِ زارکه پیروز برگردد از کارزار
هوش مصنوعی: کی میداند که این وضعیت ناگوار چگونه است، که در جنگ فقط کسی که پیروز می‌شود، از میدان نبرد بازمیگردد.
اگرچه بود تیز جنگی پلنگنه هر بار پیروز باشد به جنگ
هوش مصنوعی: هرچند که پلنگی در جنگ تند و چابک است، اما همیشه نمیتواند در هر نبرد پیروز شود.
به سنگ ارچه ماند به سختی سبوینه همواره باز آورندش ز جوی
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که حتی اگر چیزی به سختی و مقاومت وی شبیه سنگ باشد، اما همیشه نمیتوان آن را از منابعی مانند آب یا جوی بازگرداند. به عبارتی، در زندگی بعضی مسائل یا موقعیتها ممکن است به نظر سخت و غیرقابل تغییر باشند، اما با تلاش و صبر میتوان نتایج بهتری بهدست آورد.
همان به که پیروز و آراستهبه دریا برانیم با خواسته
هوش مصنوعی: بهتر است که با عزت و زیبایی به سمت دریا برویم و خواستههایمان را دنبال کنیم.
همانا فزون است کشتی دویستبدین مرز بودن کنون روی نیست
هوش مصنوعی: در واقع، تعداد کشتیها در این مرز بسیار زیاد است و حالا دیگر جایی برای فعالیت یا ورود نیست.
بزرگان پسندیده دیدند رایبر او خواندند آفرین خدای
هوش مصنوعی: بزرگان با نظر مثبت به او نگاه کردند و تصمیم گرفتند که برایش دعا کنند و خدا را به خاطر او ستایش کنند.
همان شب به کشتی کشیدند باربه دریا کشیدند با شهریار
هوش مصنوعی: در همان شب، بار را به کشتی منتقل کردند و به دریا بردند.
روان گشت کشتی به یک ره دویستتو گفتی به دریا کنون راه نیست
هوش مصنوعی: کشتی به یکباره روان شد و به سوی مقصدی دور در حرکت افتاد. تو گفتی که دریا دیگر راهی ندارد.
چو خورشید بر دشت لشکر کشیدطلایه نگه کرد و کس را ندید
هوش مصنوعی: وقتی خورشید بر دشت میتابید، نگاهم به اطراف افتاد و هیچکس را ندیدم.
ز رفتن سپه را چو آگاه کردبرآن سرکشان رنج کوتاه کرد
هوش مصنوعی: زمانی که سپاهیان از رفتن آگاه شدند، رنج و زحمت سرکشان را کمی کاهش دادند.
سپه تا به نزدیک دریا بتاختهمی نعره از چرخ برتر فراخت
هوش مصنوعی: سپه به سمت دریا شتافت و نعرههای بلندش از بالای آسمان به گوش رسید.
ز چیزی که بردند، بگذاشتنداز او چینیان بهره برداشتند
هوش مصنوعی: از چیزی که دیگران بردهاند، چینی‌ها بهرهبرداری کرده و از آن استفاده کردهاند.
بدیشان رسیدند روز دهمجهانگیر کوش و سپاهش بهم
هوش مصنوعی: در دهمین روز، جهانگیر و سپاهش به آنها رسیدند و تلاش کردند.
همی دست بر دست زد از دریغکز او آتبین یافت راه گریغ
هوش مصنوعی: او از روی حسرت بر دستهای خود میزند و افسوس میخورد که چگونه علت دوریاش از راه نجات و آرامش را درک نکرده است.
سپاهش فرود آمد آن جایگاهبرآسود یک روز از رنج راه
هوش مصنوعی: سربازان در آن مکان فرود آمدند و یک روز از خستگی سفر استراحت کردند.