شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش صبح و زیبایی‌های آن پرداخته و عشق و دوستی معشوق را در مرکز توجه قرار می‌دهد. شاعر خود را بنده باده ناب عشق می‌داند که هر لحظه جانش را تازه می‌کند. او از دوری و سختی‌های راه عشق می‌گوید و اینکه در کوی معشوق، به‌خاطر جمال او، از مقام و منزلت خود پست‌تر است. شاعر به عشق و محبت اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید دارد که اگرچه مسیر عشق دشوار است، اما ارتباطش با معشوق او را قادر می‌سازد تا به این مقام برسد. در نهایت، او از خداوند درخواست رحمت می‌کند.
ای صبح سعادت ز جبین تو هویدااین حسن چه حسنست؟ تقدس و تعالا
هوش مصنوعی: ای صبح خوشبختی که از چهرهات نمایان است، این زیبایی چه زیبایی است؟ پاکی و عظمت.
من بنده آن باده نابم که دمادمدر هر نفسی تازه کند جودت ما را
هوش مصنوعی: من غلام آن نوشیدنی خالص و پاک هستم که با هر نفس تازه میشود و generosity و بخشندگیاش را به ما نشان می‌دهد.
از عربده ما در میخانه نیستیجان بنده حسن تو، زهی حسن مدارا
هوش مصنوعی: در میخانه صدای ما طنین ندارد، چون جان من به زیبایی تو وابسته است. ای زیبایی مهربانی!
از کعبه و بتخانه مگوئید بعاشقاز جنت و فردوس مگو مست لقا را
هوش مصنوعی: در صحبت از کعبه و محل پرستش بتان چیزی نگوید، زیرا عاشقانی که در عشق غرق شدهاند، به بهشت و نعمتهای آن اهمیتی نمیدهند.
امروز اگر فرد شوی مرد خداییفردا مطلب نسیه،مجو عاشق فردا
هوش مصنوعی: امروز اگر به مقام و جایگاه بلندی دست یابی، فردا نمیتوانی از آن بهرهای ببری و باید به فکر آینده و عشق امروزت باشی. پس ارزش امروز را بدان و منتظر فردا نمان.
دانند رفیقان که ره دور و درازستاز کوچه مقصود ببازار تمنا
هوش مصنوعی: دوستان میدانند که مسیر رسیدن به هدف طولانی و پرپیچوخم است و برای رسیدن به خواستهها باید از کوچهها و راههای زیادی عبور کرد.
در کوی تو پستیم،زهی منصب عالی!با روی تو مستیم، زهی مقصد اقصا!
هوش مصنوعی: در محله تو در جایگاه پایینتری قرار داریم، اما این خود افتخار بزرگی است! ما با زیبایی و چهره تو سرمست و شادابیم، و این خود هدفی دور و والا به حساب میآید!
چون نسبت ما با تو درستست نگوئیمدیگر سخن از مرتبه آدم و حوا
هوش مصنوعی: از آنجا که رابطه ما با تو صحیح و برحق است، نیازی به بحث در مورد جایگاه آدم و حوا نداریم.
ای هادی جان و دل و دین رحمت عامتبر قاسم بیچاره تو از لطف ببخشا
هوش مصنوعی: ای راهنمای روح و دل و دین، رحمت تو بر قاسم بیچاره شامل حال او شود و از برکت و لطف تو به او ببخشای.