شمارهٔ ۳۸
هوش مصنوعی: این اشعار به صاحبان خرد و دل‌های آگاه اشاره دارد و دعوت به گوش کردن و فهم کردن می‌کند. شاعر از عشق و رازهای درون سخن می‌گوید و بر اهمیت ارتباط با محبوب واقعی تأکید می‌کند. او می‌فرماید که همه در هر لحظه از زمان داستان عشق و زیبایی را با ساز و آواز خود می‌گویند. همچنین به این نکته اشاره دارد که عشق و شور درونی، رمز و رازی دارد که تنها به محبان و عارفان آشکار می‌شود. در نهایت، از مخاطب می‌خواهد تا دل خود را به عشق ببندد و از غم و اندوه رها شود.
«اسمعوا منی، یا اولی الالباب »:همه لبند و دوست لب لباب
هوش مصنوعی: به سخنان من گوش دهید، ای صاحبان خرد و اندیشه. همه چیز زیبا و ارزشمند است و دوستان نیز در نهایت ارزشمند و گرانبها هستند.
همه در وقت آشکار و نهاناین حکایت کنند چنگ و رباب
هوش مصنوعی: همه در زمانهای مختلف، چه زمانی که مشخصند و چه زمانی که پنهاناند، داستان چنگ و رباب را بازگو میکنند.
هرچه بشنید در میان آردبهمان وصف عود در مضراب
هوش مصنوعی: هر چیزی که بشنود، آن را به همان شیوهای که عود با مضراب نواخته می‌شود، بیان می‌کند.
جز تو کس نیست از ظهور و بطونبهمین شد تمام فصل خطاب
هوش مصنوعی: غیر از تو، هیچکس دیگر در درون و بیرون وجود ندارد که تمام فصل گفتگو و خطاب به او ختم شود.
ما بمحبوب راز می گوییم«اغلق الباب، ایهاالبواب »
هوش مصنوعی: ما با محبوب خود به طور خصوصی صحبت میکنیم و از دربان میخواهیم که در را ببندد.
سخنی می رود ز شوق دروناین سخن را بذوق جان دریاب
هوش مصنوعی: صحبتی از شوق در دل دارم که باید با جان و دل دریافت کنی.
سخن از روی و زلف او گویمقصه روشن و شب مهتاب
هوش مصنوعی: به زیبایی و دلربایی چهره و موهای او اشاره میکنم، داستانی روشن و درخشان همانند شبهای پرنور ماه.
هر زمانی ندا رسد از غیب:دل مبندید در رباط خراب
هوش مصنوعی: هرگاه ندایی از عالم غیب به انسان برسد، نباید خود را در محدودیتها و شرایط نامناسب قرار دهد.
قاسمی روی بر زمین داردرو ازین خسته فقیر متاب
هوش مصنوعی: قاسمی به خاطر حالتی که دارد، بر زمین افتاده و از روی خود به این فقیر خسته نگاه نکن.