شمارهٔ ۱۲۴
هوش مصنوعی: این شعر به وصف یک محبوب پرداخته است که در نهان‌خانه‌ای پنهان است و همه جا حضور دارد. شاعر به عشق و اشتیاق خود اشاره می‌کند و می‌گوید هر کسی که از کوی محبوبش عبور کند، خوشبخت و بزرگ است. او همچنین از درد و رنج جدایی و تاثیر آن بر دلش می‌گوید و می‌افزاید که شوریدگی‌اش به خاطر عشق اوست. به طور کلی، این متن به غم و شادی‌های عشق و تاثیرات آن بر روح و دل پرداخته است.
در نهان خانه وحدت قمری پنهان استکه همو جان جهانست و همو جانانست
هوش مصنوعی: در دل خانهای که تنها یکی وجود دارد، پرندهای پنهان است که او روح جهان و محبوب همگان است.
هیچ جا نیست وزو هیچ محل خالی نیستعقل حیرت زده در شیوه او حیرانست
هوش مصنوعی: هیچ مکانی وجود ندارد که خالی از وجود او باشد و عقل انسان در برابر روش و چگونگی او گیج و سردرگم است.
پیش ما قاعده اینست، مسلم داریدهر گدایی که ز کوی تو رسد سلطانست
هوش مصنوعی: قاعده ما این است که هر کسی که از طرف تو به ما برسد، باید او را مانند یک سلطان تصور کنیم، حتی اگر در ظاهر گدا باشد.
دلم از دست ببردی و بهجران دادیداستان من شوریده ازین دستانست
هوش مصنوعی: دل من را از دست بردی و با جداییات داستان من پر از درد و تلاطم شده است.
گر بصدنامه نویسم صفت مشتاقیاشتیاقم بملاقات تو صد چندانست
هوش مصنوعی: اگر صد نامه بنویسم و از عشق خود حرف بزنم، اشتیاق من برای دیدار تو به مراتب بیشتر است.
رسم آشفتگی و وصف پریشانی هابی خطا چین سر زلف ترا در شانست
هوش مصنوعی: آشفتهگی و توصیف بیقراریها، بدون اشتباه، به زیبایی چینهای موهای تو اشاره دارد.
قاسم از شیوه سودای تو شوریده دلستدل سودا زده با عشق تو جان در جانست
هوش مصنوعی: قاسم به خاطر شیوه عاشقانه تو دیوانه و پر از احساس شده است. دل او که پر از عشق توست، جانش را به جان تو پیوند زده است.