شمارهٔ ۱۲۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و دلبستگی به محبوب است. شاعر در آن احساسات آشفته و سرگردان خود را در پی محبوب بیان می‌کند و تصریح می‌کند که عشق مثل دریایی وسیع و عمیق است که جریان‌های مختلفی دارد. او به این نکته اشاره می‌کند که هر جا محبوب باشد، آنجا جنت واقعی اوست. همچنین تاکید می‌کند که نباید از دوست غافل شد و عشق را نادیده گرفت، چون در هر حالت و وضعیتی، عشق و محبت از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند. در نهایت، شاعر می‌گوید که عشق، هرچقدر هم که دشوار باشد، نشانه‌ای از وجود شور و شوق است و حتی از درد و رنج ناشی از عشق نباید ترسی داشت.
دلم از زلف تو آشفته و سرگردانستجان بدیدار تو شادست ولی حیرانست
هوش مصنوعی: دل من به خاطر زلفهای تو دلشوره و آشفتگی دارد. جانم به خاطر دیدن تو خوشحال است، اما در عین حال گیج و متحیر است.
عشق دریای محیطست، بتحقیق بدانجدول اوست، اگر قلزم، اگر عمانست
هوش مصنوعی: عشق مانند دریایی است که همهچیز را در خود جای داده و در حقیقت، این عشق منبع و جوی آبی است که از آن نشأت میگیرد. حال این عشق میتواند مانند دریاچهای بزرگ یا دریاچهای کوچک باشد، فرق نمیکند.
با من از دوزخ و فردوس مگویید سخنهرکجا اوست، مرا جنت جاویدانست
هوش مصنوعی: با من درباره دوزخ و بهشت صحبت نکنید، هرجا که او باشد، برای من بهشت جاودانی است.
غافل از دوست مباشید و بغفلت مرویددر نهان خانه وحدت قمری پنهانست
هوش مصنوعی: از دوستان غافل نباشید و با بیتوجهی وارد نشوید، زیرا در دل این وحدت، مرغی پنهان است.
پیش مستان طریقت سخنی می گوییدهرکه او منکر عشقست یقین شیطانست
هوش مصنوعی: هر کسی که در محفل عاشقان حقیقت سخن می‌گوید و حقیقت عشق را انکار کند، بهطور قطع تحت تأثیر شیطان قرار دارد.
عاشقست این دل شوریده من، درمان چیست؟بس عجب نبود اگر بی سر و بی سامانست
هوش مصنوعی: دل دیوانهام عاشق است، حالا چه درمانی میتواند داشته باشد؟ عجیب نیست که این دل بیسر و سامان شده است.
قاسم ار جامه درید از غم او باکی نیستنعره و جامه دریدن صفت مستانست
هوش مصنوعی: اگر قاسم از شدت غم دلش به خود بیافتد و لباسش را پاره کند، نگران نباشید. چون این حالت و رفتار همانند هیاهو و بیقراری است که مخصوص عاشقان و شیدایان است.