شمارهٔ ۱۳۳
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از احساس عمیق و شدید عشق خود به معشوق سخن می‌گوید. او از شوق و درد درونی خود به وصال معشوق صحبت می‌کند و می‌گوید که دلش پر از شادی و غم است. هر روز شوق او بیشتر می‌شود و همه چیز در اطرافش به خاطر عشق به معشوق دچار آشفتگی و سرگشتگی است. او می‌گوید که رنگ چهره‌اش از عشق به وصال سرخ و از فراق زرد شده است. در نهایت، امیدوار است که با دعا و درخواست، به وصل معشوق دست یابد.
دلم از شوق تو خونست و ندانم چونستدر درون شوق وصالت ز بیان بیرونست
هوش مصنوعی: دل من از شوق دیدن تو آکنده از درد و غم است و نمیدانم که این حال چگونه است. احساس شوق و آرزوی وصالت درون من اینقدر عمیق است که نمیتوانم آن را به زبان بیاورم.
دیده گریان و جگر خسته و خاطر غمگینسینه مجروح و دل آشفته و جان محزونست
هوش مصنوعی: چشمانی پر از اشک و جگری رنجیده، خاطرهای غمگین در ذهن، سینهای آسیبدیده، دلی ناآرام و روحی غمناک دارد.
جمله ذرات سراسیمه و سرگردانندبهوای تو، اگر لیلی، اگر مجنونست
هوش مصنوعی: تمامی ذرات جهان به خاطر تو مضطرب و سرگردانند، خواه تو لیلی باشی یا مجنون.
در دلم شوق تو هر روز فزون می گردددل شوریده من بین که چه روز افزونست؟
هوش مصنوعی: در قلبم علاقهی تو هر روز بیشتر می‌شود. نگاه کن به دل بیتاب من که چقدر روز به روز بیشتر می‌شود.
همه در خاک سر کوی تو دید این دل مستهرچه در خاصیت باد صبا مکنونست
هوش مصنوعی: این دل شیدا و سرمست، هر آنچه را که در خاصیت و ویژگیهای باد صبا نهفته بود، در خاک سر کوی تو مشاهده کرد.
سرخی گونه ز وصل آمد و زردی ز فراقغم عشقست که رنگش همه گوناگونست
هوش مصنوعی: رنگ صورت از وصل معشوق به سرخی گراییده و رنگ پریده از جدایی، نشاندهندهی غم عشق است که تأثیرات مختلفی بر حالت روحی و ظاهری عاشق میگذارد.
قاسمی، دولت وصلش بدعا خواهی یافتباجابت نفس سوختگان مقرونست
هوش مصنوعی: اگر به درگاه خداوند دعا کنی، به برکت ارتباط نزدیک با او، به خوشبختی و کامیابی دست خواهی یافت و این خواستهها به عشق و آتش اشتیاق دل سوختگان وابسته است.