شمارهٔ ۱۵۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق به خدا و حقیقت وجود است. شاعر با اشاره به زیبایی‌های زندگی و امور دنیوی، تأکید می‌کند که همه چیز در سایه‌ی خداوند و عشق به او قرار دارد. او به زهد و تقوا اشاره می‌کند و می‌گوید که این‌ها تنها وسیله‌ای برای نزدیک شدن به خدا هستند. شاعر با بیان اینکه در عالم، همه چیز تحت تأثیر نور الهی است، به این نکته می‌رسد که بدون یاد خدا، زندگی بی‌معناست. در نهایت، او عمر خود را در یاد خدا می‌گذارند و زندگی بدون این یاد را تباه می‌داند.
هرچند اگر سرخ و سفیدست و سیاهستفی الجمله همه جام شرابات الهست
هوش مصنوعی: هرچند که رنگهای مختلفی مثل قرمز، سفید و سیاه دارد، اما به طور کلی همه این‌ها نوعی نوشیدنی الهیاند.
بر هیچ مکن تکیه و مگریز ز هر سوکان شاه دل افروز ترا پشت و پناهست
هوش مصنوعی: به هیچ چیز تکیه نکن و از هیچ طرف دور نشو، زیرا آن کسی که دل را شاد می‌کند، حمایت و پشتیبانیاش همیشه با توست.
زهد و ورع و خرقه و سجاده و تسبیحمقصود خدا آمد و این ها همه راهست
هوش مصنوعی: زهد و پارسایی و پوشیدن لباس مخصوص عبادت و داشتن سجاده و تسبیح برای نزدیک شدن به خداست و این‌ها تنها راههایی هستند برای رسیدن به مقصد اصلی.
یک سایه خورشید رخت تافت بعالمعالم همه در سایه آن زلف سیاهست
هوش مصنوعی: یک پرتو از نور خورشید به این دنیا تابیده و همه چیز در سایه آن موی سیاه است.
چون پرده پندار برافتاد ببینی :ما مست خداییم و جهان جمله بماهست
هوش مصنوعی: زمانی که پردههای توهم و خیال کنار برود، آنگاه متوجه میشوی که ما خدای خود را میپرستیم و همه چیز در جهان مال ماست.
عالم همه در حیرت آن نور تجلیستآن ماه چه ماه آمد و این شاه چه شاهست؟
هوش مصنوعی: در دنیای ما همه در شگفتی هستند از روشنایی و زیبایی آن نور نمایان. این ماه که درخشید، چه زیبایی دارد و این پادشاه چه عظمتی دارد!
با یاد تو قاسم همه عمر بسر بردبی یاد تو یک دم همه عمر تباهست
هوش مصنوعی: با یاد تو، قاسم تمام عمرش را گذرانده و بدون یاد تو، حتی یک لحظه از عمرش به هدر میرود.