شمارهٔ ۱۶۰
هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت تسلیم شدن در برابر عشق و سرمستی می‌پردازد. راه پیر مغان، یعنی راهی که به سرمستی و عرفان می‌انجامد، تعبیر می‌شود و تأکید می‌شود که نباید به جزئیات حسی و دنیوی پرداخت. شاعر به دل و جان می‌گوید که باید از جام عشق و معرفت الهی بنوشد و به عمق معانی بپردازد. همچنین به بیان اینکه نباید از حقایق مذهبی و عرفانی غافل شد و باید به آموزه‌های عمیق توجه کرد، اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر به اهمیت روح وحی و رمزهای نبوی اشاره دارد که باید با دقت و درک عمیق به آن‌ها پرداخته شود.
براه پیر مغان رو، که راه سرمستیستخلاف پیر مغان ره مرو، که سرپستیست
هوش مصنوعی: به راه پیر مغان برو، زیرا این راه موجب سرخوشی و شادابی است. اما به راهی که خلاف این است نرو، چون باعث پایینی و افسردگی می‌شود.
مگو حکایت حس را و بگذر از محسوسکسیکه سخره حس مانده است معتزلیست
هوش مصنوعی: حکایت احساسات را بیان نکن و به چیزهای ملموس نپرداز، زیرا کسی که تنها به حس و درک محسوسات اکتفا کرده باشد، در دام محدودیتهای فکری گرفتار است.
دلا، تو جام مئی، لیک جام بحر آشامکه جام تو ز شراب خدای لب بلبیست
هوش مصنوعی: ای دل، تو مانند یک جام شراب هستی، اما از دریا بنوش؛ چون جام تو از شراب الهی سرشار است و تو را به کمال میرساند.
بنوش باده، که این باده از حجاز آمداگر بکاسه چینی و شیشه حلبیست
هوش مصنوعی: بنوش شراب، زیرا این شراب از سرزمین حجاز آمده است، اگرچه در ظرفهای چینی یا شیشههای حلبی باشد.
اگر ز حیدر صفدر کسی سؤال کندبگو: برغم خوارج علی مستعلیست
هوش مصنوعی: اگر کسی از تو درباره حیدر صفدر سؤال کند، بگو: علی به رغم دشمنانش همیشه در رتبهای بلند و عالی قرار دارد.
ز قاسمی سخنی گر رود بصدر عقولنگاه دار، که این رمز نکته نبویست
هوش مصنوعی: اگر سخنی از قاسمی به ذهنها برسد، آن را حفظ کن، چون این سخن، رمز و راز نبوت است.