شمارهٔ ۱۷۴
هوش مصنوعی: این شعر به بیان حال و هوای عاشقان و طعم زندگی می‌پردازد. شاعر به ناکامی‌های زمانه اشاره می‌کند و می‌گوید که در این مجالس، صحبت از آینده وجود ندارد. او از دوستانش می‌خواهد که شراب بیاورند، زیرا زندگی بی‌معناست. در مورد عشق و عقل نیز می‌گوید که عقل نمی‌تواند عشق را درک کند و باید از آن چشم پوشید. همچنین او تأکید می‌کند که در عشق باید با احتیاط رفتار کرد، زیرا باوجود دوست غیور، عشق باید بی‌محابا باشد. نهایتاً، شاعر به درد و رنج عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که نگرانی از قضاوت دیگران بی‌فایده است و باید به دل خود گوش داد.
میان مجلس رندان حدیث فردا نیستبیار باده، که حال زمانه پیدا نیست
هوش مصنوعی: در جمع دوستان و شاعران، هیچ سخنی از آینده نیست. بیا و شراب بیاور، چون اوضاع و احوال این دنیا مشخص نیست.
مگر بمجلس ما محتسب نیاز آردکه ناز را نخرند از کسی که زیبا نیست
هوش مصنوعی: مگر در مجلس ما کسی نیاز داشته باشد که دیگران زیبایی را از کسی که خود زیبا نیست، نخرند و به او بها ندهند.
دگر ز عقل حکایت بعاشقان منویسبرات عقل بدیوان عشق مجرا نیست
هوش مصنوعی: عشق و عقل دو مسیر متفاوت هستند و عشق برای خود قانونی جداگانه دارد. بنابراین، برای عاشقان نباید به عقل و منطق استناد کرد.
بیار باده، که بنیاد عمر بر بادستبدرد درد بسازیم، اگر مصفا نیست
هوش مصنوعی: بیا شراب بیاور، چون عمر ما در حال گذر است. بیایید دردهایمان را تحمل کنیم، حتی اگر شراب خالص و پاک نباشد.
نگاهدار ادب در طریق عشق و مترساگرچه دوست غیورست، بی محابا نیست
هوش مصنوعی: در مسیر عشق، باید به آداب و احترام توجه داشته باشی و نترس، هرچند که دوست تو ممکن است غیرتی باشد، اما او بیحساب و کتاب عمل نمیکند.
اسیر لذت تن مانده ای وگرنه تراچه عیشهاست که در ملک جان مهیا نیست؟
هوش مصنوعی: تو درگیر لذتهای دنیوی هستی، در حالی که اگر آزاد بودی، چه شادیها و لذتهای عمیقتری در عالم روح وجود دارد که نمیتوانی تجربه کنی.
ز طعن مردم بیگانه، قاسمی، چه خبر؟ترا که از غم جانان بخویش پروا نیست
هوش مصنوعی: از انتقادهای بیگانگان چه خبری داری؟ تو که از غم و اندوه معشوق خود، هیچ نگرانی نداری.