شمارهٔ ۱۸۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف حالات مستی و معنوی می‌پردازد. او به طور ضمنی به تفاوت بین مستی ظاهری و مستی واقعی اشاره می‌کند، جایی که باده واقعی الهی را تنها عده‌ای خاص درک می‌کنند. شاعر همچنین به زیبایی و لطافت عشق می‌پردازد و می‌گوید که در وصال با معشوق، نیازی به پیغام و بیان احساسات نیست. در نهایت، او بر ارزش تجربه عمیق می‌افزاید و هشدار می‌دهد که در حضور ناخالصی‌ها، بیان اسرار و جستجو برای درک، بی‌فایده است.
پیر ما جامیست، اما در خور این جام نیستباده صافی نوشد، اما رند درد آشام نیست
هوش مصنوعی: پیر ما خود نوشندگان لذت و حکمت است، ولی مناسبتی با این زندگی پر از شوق و سرخوشی ندارد. او میتواند بادهای خالص و بیزحمت بنوشد، اما همچنان با درد و رنج آشنا نیست.
از شرابات خدا مستند ذرات دو کونلیک هر جان در جهان در خورد این انعام نیست
هوش مصنوعی: از میهای الهی، ذرات جهان مست شدهاند، اما هیچ انسانی در این دنیا لایق دریافت این نعمتها نیست.
پیش مستان طریقت این حکایت روشنست :درد نوشان خاص درگاهند و این می عام نیست
هوش مصنوعی: اینجا گفته میشود که در نزد معارف و دانشپیشگان، وضوح و روشنی خاصی وجود دارد. درد و رنجی که عده‌ای خاص میکشند، به خاطر نزدیکی به درگاه حق و حقیقت است، در حالی که این نوع معانی و تجربیات در دسترس همگان نیست.
باز ناز آغاز کرد آن یار و جان می پروریملطف دیگر آنکه: این آغاز را انجام نیست
هوش مصنوعی: یار دلبندم دوباره ناز و کرشمهاش را آغاز کرده و من در عجبم که این عشق و محبت پایان ندارد.
دایما در وصل آن جان و جهان مستغرقیمدر چنین وصلی، که گفتم، حاجت پیغام نیست
هوش مصنوعی: ما همیشه در پیوندی عمیق و شگرف با عشق و هستی غرق هستیم، در این نوع پیوند، دیگر نیازی به پیام و خبر نداریم.
آفرین بر ساقی ما باد و بر مستی اوگرچه جامی می کشد، بد مست و نافرجام نیست
هوش مصنوعی: ساقی ما را ستایش میکنیم و به شوری که او به ارمغان میآورد، خوشحالیم. هرچند که او از جامی مینوشد، اما این نوشیدن به دردسر و ناامیدی نمیانجامد.
قاسمی، در پیش این کوران مگو اسرار فاشهرکجا فهمی نباشد جای استفهام نیست
هوش مصنوعی: قاسمی، در این وضعیت پرآشوب صحبت کردن از رازها را ترک کن؛ چرا که هرجا فهم و درک وجود نداشته باشد، سوال کردن بیمورد است.