شمارهٔ ۲۰۶
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عواطف و احساسات شاعر نسبت به معشوق می‌پردازد. شاعر از تأثیر چشم‌های سرمست محبوب بر خود و درد و رنج ناشی از عشق سخن می‌گوید. او از زاری‌هایش در برابر زیبایی محبوب و تأثیر آن بر چهره‌اش یاد می‌کند، و بیان می‌کند که ناز محبوب او را به زانو درآورده است. شاعر همچنین به پاسخ سرد محبوب به عشقش اشاره می‌کند و از ضعف خود در برابر جذبه‌اش شکایت می‌کند. در نهایت، او از پیر مغان می‌خواهد که جرم او را بگوید و به طرز غم‌انگیزی به نقش محبوب در بهبود یافتن یا عذاب کشیدن اشاره دارد. این شعر در مجموع به بررسی پیچیدگی‌های عشق و رنج‌های همراه آن پرداخته است.
چشم سرمست تو ما را بستم کاری کشتدید صد زاری ما را و بصد زاری کشت
هوش مصنوعی: چشمان مست تو باعث شد که ما را اسیر کند، در حالی که دیدن حال و روز نزار ما، به هزار زاری، ما را به مرگ رساند.
سرخ شد چهره زردم ز سرشک گلگونکه مرا یار بدان چهره گلناری کشت
هوش مصنوعی: چهرهی زرد من از اشکهای قرمز به سرخی درآمد، زیرا محبوب من به خاطر آن چهرهی گلی رنگم مرا به شدت تحت تأثیر و درد قرار داد.
بارها ناز توام کشت و عجب می دارمزان شکر خنده شیرین که بسر باری کشت
هوش مصنوعی: بارها زیباییها و ناز تو مرا شکار کرده است و من از آن لبخند شیرینی که در میان درد و رنج وجود دارد، شگفتزدهام.
گفتمش: یار منی، گفت که: اغیار، نه یاراندرین شیوه مرا یار باغیاری کشت
هوش مصنوعی: به او گفتم: تو یار من هستی، اما او در پاسخ گفت: نه، کسی که به این شیوه رفتار می‌کند، یار من نیست. یار من، کسی است که به مانند باغبان با من برخورد کند و به من رسیدگی کند.
جرم من چیست؟ بر پیر مغان واگوییدکه: مرا ساقی از استیزه بهشیاری کشت
هوش مصنوعی: من چه گناهی کردهام؟ به دیرین کاردان بگویید که ساقی من با نوشیدن از جام حیات مرا به خواب برد.
چشم سرمست ترا دیدم و هشیار شدمکه مرا نرگس مست تو ببیماری کشت
هوش مصنوعی: وقتی چشمان سرشار از شادی تو را دیدم، ناگهان هوشیار شدم، چرا که تماشای نرگس مست تو به شدت مرا بیمار کرده است.
ز اول عشق دلم داد که: قاسم، مهراسآخر الامر مرا یار بدلداری کشت
هوش مصنوعی: از همان آغاز عشق، دل به من گفت: قاسم، نترس، زیرا در پایان کار، معشوق من را به عشقش خواهد کشت.