شمارهٔ ۲۱۹
هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه به حال و هوای مستی و شوق می‌پردازد. شاعر از لحظاتی پرشور با معشوق و نوشیدن شراب صحبت می‌کند و بر لذت‌های عاشقانه تأکید دارد. او در این زمان، به هنجارها و محدودیت‌ها بی‌اعتنا می‌شود و آن را مباح می‌داند. شاعر بیان می‌کند که در دل عاشق و شور و حال مستانه، خطر و ترسی وجود ندارد و از دریا و کشتی به عنوان نماد سفر عاشقانه و آزادی یاد می‌کند. در نهایت، او به محبت و دلدادگی اشاره می‌کند و می‌گوید که حالا وقت لذت بردن از زندگی و عشق است.
من و معشوق و جام ناب صباحبگشا بر من این در،ای فتاح
هوش مصنوعی: من و محبوبم و جام خوشگوار صبح، این در را بر من بگشای، ای دربازکن!
در در بسته از کرم بگشادر در بسته را تویی مفتاح
هوش مصنوعی: به در بستهای که به خاطر موانع و مشکلات بسته شده است، با مهربانی و تلاش خودت راهی را برای گشودن آن پیدا کن، زیرا تو خودت کلید آن در هستی.
ما و کشتی و راه دریا بارخطری نیست، لاح فی الملاح
هوش مصنوعی: ما در دریای زندگی، همراه با تلاشهای خود، نگران هیچ خطری نیستیم.
خطری نیست، ازچه می ترسید؟لیس فی البحر غیرناتمساح
هوش مصنوعی: نگران نباشید، از چه چیزی میترسید؟ در دریا چیزی جز ناتمساح وجود ندارد.
قدحی دیگرم تصدیق کنکلما زدت،زدت فی الارواح
هوش مصنوعی: یک جام دیگر به من بده که هرچه به آن اضافه کنی، جانها بیشتر زنده میشوند.
یار مستست و باده می نوشددر چنین دم صلاح نیست صلاح
هوش مصنوعی: یار در حال مستی و نوشیدن شراب است، در این لحظه چیزی به نام صلاح و درستی وجود ندارد.
در چنین حالتی بفتوی عشقعیش جانهامباح گشت، مباح
هوش مصنوعی: در این وضعیت، به خاطر قانون عشق، زندگیام از هر قید و شرطی آزاد و مجاز شد.
پیش مستان گرفت نیست، که مامست عشقیم در صباح ورواح
هوش مصنوعی: ما در حضور عشاق و مستان قرار داریم و اصلاً توجهی به دیگران که در حال خوشگذرانی هستند، نمیکنیم؛ زیرا ما خودمان در عشق غرق شدهایم، چه در صبح باشد و چه در شب.
مستی مازحد گذشت، که دوستجام در دست و می کند الحاح
هوش مصنوعی: مستی ما به حدی رسیده که دوست نوشیدنی را در دست دارد و مدام از ما میخواهد تا بیشتر بنوشیم.
بهر دام دل شکسته دلانساختند از ملاح صد ملواح
هوش مصنوعی: برای دلهای شکسته، دامهایی درست کردهاند و این دامها از چهل ملاح (کسانی که با کشتی سفر میکنند) بافته شدهاند.
جان هر کس سجنجلست، اماجان قاسم سجنجل الارواح
هوش مصنوعی: روح هر کسی نغمهای دارد، ولی روح قاسم نغمهای از ارواح دیگر است.