شمارهٔ ۲۳۸
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و longing گوینده به معشوق است. او به شدت دلتنگ و مشتاق حضور جانانش است و احساس می‌کند که جانش از تن جدا شده و تنها آرزوی وصال دارد. دل او به خاطر زیبایی معشوق و وضعیت سخت خود در عشق خراب است. او بیان می‌کند که ملاقات معشوق مانند رسیدن به کعبه است و حتی در سختی‌ها و زحمت‌ها، شوق و محبت او را رها نمی‌کند. همچنین، او اشاره می‌کند که مردم در عالم خیال مست و فراموشکارند و او تنها در عشق حقیقی غرق است. در نهایت، گوینده توانایی شرح حال واقعی عشق را ندارد و از عشقش به معشوق، شکرگزاری می‌کند.
دیده مشتاق و دلم میل فراوان داردجانم از مسکن تن روی بجانان دارد
هوش مصنوعی: چشمانم پر از اشتیاق است و دلم خیلی علاقه دارد، جانم از این خانهی بدن جدا شده و به جانب محبوبان پرواز می‌کند.
بهمه حال ز جانان نشکیبد جانمجان زجان آمدو هم روی بدان جان دارد
هوش مصنوعی: در هر حال، عشق و محبت از محبوبم در جان من نفوذ کرده است. جانم به خاطر او زنده است و او هم از این جان برخوردار است.
دل بیچاره خرابست که گفتند :فلانروی چون ماه وسر زلف پریشان دارد
هوش مصنوعی: دل بیچاره خراب است، زیرا گفتهاند که آن چهرهای که مانند ماه است و موهایش پریشان شده، بسیار زیباست.
روی از کعبه مقصود نشاید پیچیدگر ره کعبه همه خار مغیلان دارد
هوش مصنوعی: اگر کسی به سمت کعبه و هدف خود نرود، هر جا که برود موانع و مشکلاتی وجود دارد. بنابراین بهتر است که به سوی هدف اصلی حرکت کند و از انحراف دوری کند.
در زمانی همه جاویدوخوش وزنده شوندسایه ای گر بسر خاک غریبان دارد
هوش مصنوعی: در زمانی که همه جا پر از شادی و زندگی باشد، اگر سایهای از غم بر خاک غریبان بیفتد.
مردم از پرده پندارهمه مست و خرابدل ما مست خدا،سوزش عرفان دارد
هوش مصنوعی: مردم در دنیای خودشان غرق در خیالات و توهمات هستند، اما دل ما به عشق و شناخت خداوند شاد و سرشار از سوز و اشتیاق عرفانی است.
من چه گویم؟که حکایت بصفت ناید راستقاسم از مونس جان شکر فراوان دارد
هوش مصنوعی: من چه بگویم؟ که داستانی که میخواهم بگویم، به درستی بیان نمیشود. قاسم از دوست جانش بسیار قدردانی می‌کند.