شمارهٔ ۲۳۷
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به مسأله عرفان و عشق عمیق اشاره می‌کند. او می‌گوید که کسی که در دلش عشق و همت راستین وجود دارد، به درک عمیق‌تری می‌رسد. برای فردی که دلش از عشق پر است، زیبایی و لطافت ظاهری کمتر اهمیت دارد. در این راستا، شاعر خواسته است تا به واعظان یادآوری کند که دین واقعی باید با دل و احساس همراه باشد. او تأکید می‌کند که برای دستیابی به درک واقعی، باید از غیر دوست دل برداشت و بر دلبر خود تکیه کرد. در نهایت، شاعر از شیرینی و زیبایی عشق و معشوق سخن می‌گوید که هیچ چیز دیگری نمی‌تواند با آن مقایسه شود.
ز ذوق عالم عرفان کجا خبر داردکسی که همت دون،فکرمختصردارد؟
هوش مصنوعی: کسی که در جستجوی علم و معرفت نیست، چگونه میتواند از خوشی و لذتی که در عالم عرفان وجود دارد باخبر باشد؟ کسی که تنها به فکر مسائل سطحی و روزمره است، از عمق و زیباییهای باطنی آگاهی ندارد.
کسی بوصف نکو راه یابد اندر دلاگر بحسن و لطافت رخ قمر دارد
هوش مصنوعی: اگر کسی بخواهد به زیبایی و نیکویی وصف شود، باید در دل دیگران نفوذ کند و اگر چهرهاش مانند ماه زیبا و لطیف باشد، این کار برایش آسانتر خواهد بود.
بگو بواعظ ما: دین خود نگه می داربشرط آنکه دلت زین متاع اگر دارد
هوش مصنوعی: به واعظ بگو که دین خود را حفظ کند، اما تنها در صورتی که دلش به این موضوع علاقهمند باشد و در حقیقت ارزش این دین را درک کند.
بهیچ حال بجز دوست سر فرو نارددلی که از صفت عاشقی خبر دارد
هوش مصنوعی: دل عاشق هرگز تسلیم هیچکس جز دوست نمیشود، زیرا به خوبی ذاتی عشق را درک کرده است.
مگوزحسن ولطافت بپیش خواجه خطیبکه غیر عالم تو عالمی دگر دارد
هوش مصنوعی: به زیبایی و لطافت خود در برابر سخنوران بزرگ و عالمان دیگر فخر نکن، زیرا جهانی غیر از تو نیز وجود دارد که در آن افراد دیگری از علم و هنر برخوردارند.
کمر نبنددهرگز بچست و چالاکیکسی که باغم او دست در کمر دارد
هوش مصنوعی: کسی که دائم در حال غم و اندیشه است، هرگز نمی‌تواند به شادی و چابکی بپردازد.
بحسن دلبر ما کیست در جهان،قاسم؟هزار شیوه شیرین چون شکر دارد
هوش مصنوعی: در دنیا چه کسی مثل محبوب ما زیبایی دارد، قاسم؟ او هزاران روش دلنشین و شیرینی مانند شکر دارد.