شمارهٔ ۲۵۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به موضوع عشق و طلب دل میپردازد و بیان میکند که در روز قیامت همه انسانها جویای حقیقت و عشق خواهند بود. او عشق را به عنوان یک نیروی بزرگ و تاثیرگذار معرفی میکند که در زندگی انسانها وجود دارد. شاعر از دوری و نزدیکی به معشوق سخن میگوید و بیان میکند که هر کسی که دل و روانی دارد، به سمت محبوب خود جذب میشود و در انجا آرامش مییابد. او همچنین به ناپایداری عقل و سرگردانی ناشی از عشق اشاره میکند و در نهایت، به آرزوی وصال با محبوبش و جنتی که در سایهی او یافت میشود، میاندیشد.
در قیامت همه کس طالب و جویا باشددل ما طالب این قدر معلا باشد
هوش مصنوعی: در روز قیامت، همه مردم خواهان و جویای چیزهایی هستند، اما دل ما فقط به دنبال آن زیبایی خاص و معطر است.
عشق،کان جان و دل و دین ز تو باز استاندعشق نبود،مگر آن طامه کبرا باشد
هوش مصنوعی: عشق، که جان و دل و ایمان از تو جدا نمیشود، اگر عشق واقعی باشد، باید به مانند یک حقیقت بزرگ و اساسی باشد.
در جهان گشتم و آفاق سراسر دیدمذات انسانست،که هم اسم و مسما باشد
هوش مصنوعی: در دنیا سفر کردم و همه جا را نگاه کردم و دریافتم که ذات انسان در همه چیز وجود دارد، به گونهای که نام و معنای آن یکی است.
هر کرا جان و دلی هست به جانان نزدیکراحت جان و دلش باده حمرا باشد
هوش مصنوعی: هر کسی که جان و دلی دارد، به محبوبش نزدیکتر است و آرامش جان و دل او، همانند شراب قرمز است.
من،که با خاک سر کوی تو شوقی دارمسر کوی تو مرا جنت ماوا باشد
هوش مصنوعی: من که به خاطر عشق و اشتیاقی که به خاک سر کوی تو دارم، آنجای تو برای من بهشت و مکان آرامش است.
دل و دین برد ز من، جان طلبد،چون سازم؟هر کجا عشق بود جمله ازینها باشد
هوش مصنوعی: دل و ایمانم را از من گرفت و حالا جانم خواهان عشق است، چه کنم؟ هر جا که عشق حضور دارد، همه چیز همین حالت را دارد.
چند گویی تو ازین عقلک بی عقل مدام؟مثل عشق و خرد پشه و عنقا باشد
هوش مصنوعی: چرا مدام دربارهٔ این عقل بیفایده صحبت میکنی؟ مثل این است که عشق و خرد را با پشه و پرندهٔ افسانهای (عنقا) مقایسه کنی.
من ندانم که چه حالیست که پیوسته به جاندلم آشفته آن قامت و بالا باشد؟
هوش مصنوعی: من نمیدانم چه حالتی است که دل و جانم همیشه به خاطر آن اندام خوشساخت و قامت برافراشتهات آشفته و ناآرام است؟
در صبوحی،که سر از خاک برآرند همهقاسمی بنده آن خسرو جانها باشد
هوش مصنوعی: در صبحی که همه افراد از خاک برمیخیزند، من بنده آن پادشاه جانها هستم.