شمارهٔ ۲۶۵

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و شوق است؛ شاعری از دل‌باختگی خود صحبت می‌کند و عشق به معشوق را با عید مقایسه می‌کند. او می‌گوید اگر دلش قربانی معشوق باشد، بختش نیز به او نزدیک خواهد بود. از آنجا که معشوق و شراب اوست، شاعر می‌گوید که حتی کمترین جرعه از شراب او، دریایی بزرگ است. او همچنین اشاره می‌کند که در دنیای معشوق، همه چیز شکوه و عظمت دارد و کسانی که حتی لحظه‌ای از جام او بخورند، بر سایرین برتری دارند. شاعری که خود را بنده و چاکر معشوق می‌داند، به عشق و محبت غیرقابل کناری اشاره می‌کند و در نهایت به دل‌تنگی برای وصال معشوق می‌پردازد.