شمارهٔ ۲۸۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و زیبایی است که به صورت نمادین و با زبانی عاطفی بیان شده است. شاعر از باده‌های ناب و ناله‌های دل‌انگیز سخن می‌گوید که از قلب رباب برمی‌خیزد. زیبایی دل‌افروز معشوق در پس نقابی مخفی است که نور او از آن بیرون می‌زند. شاعر اشاره می‌کند که هستی او در حال جست‌وجو و تلاطم است و آفتاب از در و دیوار می‌تابد. محبان و محتسب‌ها بی‌تابی می‌کنند و عشق معشوق در دل‌ها اثر می‌گذارد. زیبایی بی‌نظیر معشوق همه جا را تحت تأثیر قرار می‌دهد و ناله‌های حیرت از دلسوختگان بلند می‌شود. در نهایت، عشق به صورت صریح و شفاف از پرده‌ها بیرون می‌آید و جهانی از این عشق شکل می‌گیرد.
باز، ز خم باده های ناب بر آمدناله زار از دل رباب بر آمد
هوش مصنوعی: صدای نالهی دلزده و غمانگیزی از دل نغمهساز برمی‌خیزد که ناشی از نوشیدن باده‌های خالص و ناب است.
بست نقابی بر آن جمال دل افروزنور جمالش از آن نقاب بر آمد
هوش مصنوعی: چهره زیبا و دلربای او با یک نقاب پوشیده شده است، اما نور و درخشش زیباییاش از آن نقاب نیز سر برآورده است.
هستی ما بدحجاب راه،چو برخاستاز در و دیوار آفتاب بر آمد
هوش مصنوعی: وجود ما به مانند حجابی نازک است که وقتی نور آفتاب از میان در و دیوار بالا می‌آید، به وضوح نمایان می‌شود.
محتسبان جان و دل ز دست بدادندیار ببازار احتساب بر آمد
هوش مصنوعی: نگهبانان اخلاق و دین، جان و دل خود را از دست دادند و عشق من به بازار آغوش باز کرده است.
حسن تو یک جلوه کرد،در همه عالمناله حیرت ز شیخ و شاب بر آمد
هوش مصنوعی: زیبایی تو یک بار خودش را نشان داد و در تمام جهان، همه از شیخ و جوان، به حیرت و شگفتی افتادند.
عقد گرفتند از الوف بآحادکار جهانی از آن حساب بر آمد
هوش مصنوعی: عقدی میان افراد برقرار شد و بر اساس آن، کار جهانی به نتیجهای مشخص رسید.
عشق تو بر جان ناتوان نظری کردبانگ بلنداز ده خراب بر آمد
هوش مصنوعی: عشق تو به وجود ضعیف من توجهی کرد و صدای بلندی مانند صدای ویرانهها از دل من سر زد.
صورت حسنی ازین میانه چو برخاستقشر برنگ همه لباب برآمد
هوش مصنوعی: وقتی که چهره زیبایی از میان افراد حاضر نمایان شد، روشنایی و جذابیت آن همه متوجه او شد و دیگران تحت تأثیر قرار گرفتند.
قاسمی از دل بشست دست،که آن یاربر سر بازار بی حجاب بر آمد
هوش مصنوعی: قاسمی از دل خود دل کند و دست به کار شد، چون آن دوست بیحجاب در میان بازار ظاهر شد.