شمارهٔ ۲۹۴
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت معشوق و تأثیر آن بر دل عاشق است. شاعر به توصیف چشمان با غمزه و زلف‌های سیاه معشوق می‌پردازد و می‌گوید که زیبایی او توانایی فریب دل‌ها را دارد. عشق و سوز و سلوک دل در برابر معشوق تشبیه می‌شود به سربازانی که در برابر تیغ غم تسلیم‌ند. همچنین شاعر اشاره می‌کند که معشوق با لبخند و شوخی خود، هزاران دل را به تسخیر در می‌آورد. در نهایت، شاعر معتقد است که صحبت درباره زیبایی معشوق فقط از عهده کسی برمی‌آید که دارای استعدادی ویژه باشد.
چنانکه چشم تو در غمزه دلبری داندسواد زلف سیاهت ستمگری داند
هوش مصنوعی: چشم تو به خوبی در ناز و طعنههای خود میتواند زیبایی موهای سیاهت را بشناسد و میداند که این زیبایی همراه با سختی و ستم است.
ز لطف نرگس مستت نشان تواند داددلی که سحر مبین در مبصری داند
هوش مصنوعی: بسیاری از دل‌ها تحت تأثیر زیبایی چشمان تو قرار میگیرند، زیرا دلی که در نور سحرگاه میبیند، میتواند به خوبی راز محبت و زیبایی تو را درک کند.
بصد روان لبت،ای ماهروی،دشنامیکجا فرو شد؟ اگر حرص مشتری داند
هوش مصنوعی: با زبان شیرین و دلنشینت، ای زیبای ماهرخ، کجا میتواند دشنامی به دلم بنشیند؟ اگر حرص و طمع مشتری در این میان دخالت داشته باشد.
فدای چشم توصد جان و دل،که در شوخیهزار شعبده از عین دلبری داند
هوش مصنوعی: من برای چشمان تو جان و دلهای فراوانی میدهم، زیرا در بازیهای لطیف و شوخی، تو به زیبایی و دلبری خود هزاران شعبده را میشناسی.
ز سوز عشق چنانست دل، که سربازیبپیش تیغ غمت کار سرسری داند
هوش مصنوعی: دل من به شدت از عشق میسوزد، مثل سربازی که در مقابل تیغ غمت، به راحتی و بیخیالی عمل می‌کند.
هزار دل برباید بطرفة العینیچنانکه نرگس شوخ تو ساحری داند
هوش مصنوعی: هزاران دل را به یک چشم برهم زدن میرباید، همانطور که نرگس بازیگوش تو جادوگری را میشناسد.
حدیث وصف رخت همچو قاسمی گویدبوجه احسن،اگر کس سخنوری داند
هوش مصنوعی: داستان زیبایی که از توصیف چهرهات بیان می‌شود، همانند داستانهای قاسمی است که به بهترین نحو بیان می‌شود، اگر کسی هنر سخنوری را بداند.