شمارهٔ ۲۹۸
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و معشوق پرداخته و بر احساسات عاشقانه و درد فراق تأکید می‌کند. شاعر به عاشقان می‌گوید که نگاه به نشانه‌ها و ظواهر عشق بی‌فایده است و بهتر است به خود معشوق توجه کنند. او به آتش عشق اشاره می‌کند که دل عاشق را می‌سوزاند و می‌گوید زبان عاشقان به بیان عشق محدود شده است. همچنین، شاعر به قدمت عشق و دوستی اشاره کرده و می‌گوید که عاشقان واقعی همیشه در کنار معشوق می‌مانند و تا پایان عمر به یاد او هستند. در نهایت، او برای بیان فنا در عشق و زیبایی معشوق از تصاویری از مرگ و گذر از جسم یاد می‌کند.
منگر بعاشقان،که ز صد یک نشان نماندمعشوق را ببین که ز صد یک نشانه ماند
هوش مصنوعی: به عاشقان نگاه نکن، چرا که از صد علامت فقط یک نشانه باقی نمیماند. اما معشوق را ببین که از صد نشانه، تنها یک علامت در او باقی مانده است.
تا آتش هوای تو در دل زبانه زدمارا زبان همان شد و دیگر زبانه ماند
هوش مصنوعی: وقتی شوق و عشق تو در دل من شعله ور شد، زبانم به بیان عشق تو مشغول شد و دیگر نتوانستم خاموشش کنم.
بر آستان دوست نماندند عاشقانعاشق کسی بود که برین آستانه ماند
هوش مصنوعی: عاشقان واقعی تحت هیچ شرایطی در درگاه دوست نمیمانند، بلکه کسی که واقعاً عاشق است، به محبت و عبودیت در این درگاه ادامه میدهد.
عمری ز حسن یار سخن در میانه بودالقصه عاقبت سخن اندر میانه ماند
هوش مصنوعی: عمری درباره زیبایی محبوب سخن گفته شد، اما در نهایت این صحبتها در میانه راه باقی ماند و به پایان نرسید.
عاشق بمرگ مایل و عاقل بهانه جویآن در وصال محو شد، این در بهانه ماند
هوش مصنوعی: عاشق به سمت مرگ تمایل دارد و عاقل به دنبال توجیهاتی برای رفتارهایش است. در حالی که عاشق به وصال محبوبش میرسد و در آن غرق میشود، عاقل همچنان در جستجوی بهانه باقی میماند.
از جسم در گذر، که همه بال و پربسوختمرغی که او مقید این آشیانه ماند
هوش مصنوعی: از دنیای مادی فاصله بگیر، زیرا همانطور که پرندهای که به این لانه وابسته است، همهی بال و پرش را می‌سوزاند و از دست میدهد.
در نور آن جمال فنا گشت قاسمیآنجاکه نور صبح یقین شد گمان نماند
هوش مصنوعی: در روشنایی آن زیبایی، وجود قاسمی از بین رفت؛ آنجا که نور صبح حقیقت به وجود آمد و هیچ شکی باقی نماند.