شمارهٔ ۲۹۹
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ عشق و ارادت به یک شخصیت یا معشوق خاص است. شاعر از گروه‌هایی صحبت می‌کند که به خاطر محبت و جذبهٔ آن شخصیت، دل و دین خود را به او تقدیم کرده‌اند. در این میان، برخی افراد از عشق شاد و برخی غمگین‌اند. همچنین، اشاره‌ای به مکان‌های مذهبی و معنوی مانند صومعه و مسجد می‌شود که در آنجا افراد با کشش به سوی این شخصیت گرد آمده‌اند. در نهایت، شاعر به گنجینه‌ای اشاره می‌کند که در دل این عشق نهفته است و تنها به عده‌ای خاص آشکار شده است.
در هیچ زمان غیر بدل راه ندادندقومی که مریدند و گروهی که مرادند
هوش مصنوعی: در هیچ زمانی، افرادی که پیرو و مقلد بودند، اجازه ندادند که کسی غیر از خودشان راه پیدا کند، و نیز گروهی که به آنها غایت و هدف میگفتند، این اجازه را ندادند.
آنها که کمالات و جمالات تو دیدندبر خاک همه جبهه تسلیم نهادند
هوش مصنوعی: افرادی که زیباییها و ویژهگیهای تو را دیدند، با خضوع و احترام بر زمین سجده کردند.
در صومعه و مسجد و می خانه رسیدیمقومی ز تو غمگین و گروهی ز تو شادند
هوش مصنوعی: در مکان‌های مذهبی و نوشیدنیفروشی، به گروهی برخوردیم که از تو ناراحت بودند و به گروهی دیگر که خوشحال بودند.
قومیکه دل و دین بهوای تو بدادندآنها همه شادند، که از اهل رشادند
هوش مصنوعی: مردمی که به خاطر تو دل و ایمانشان را فدای تو کردند، همه خوشحال هستند زیرا از انسانهای نیکو و صالحی هستند.
مستند بسودای تو در مسکن دلهاگر اهل بیاضند و گر اهل سوادند
هوش مصنوعی: دلهای دیگران برای عشق تو پر از آرزو و شوق است، چه آنان که به علم و دانش مشغولند و چه آنهایی که به سادگی و بیپیرایگی زندگی میکنند.
این گنج نهان را،که نهادند درین کویبر هیچ کس این سر نهانی نگشادند
هوش مصنوعی: این گنج پنهان را که در این مکان قرار دادهاند، هیچکس نتوانسته است آن راز را فاش کند.
قاسم، چو ز اسرار تو رمزی بشنیدندسلطان سلاطین و فریدون و قبادند
هوش مصنوعی: قاسم، هنگامی که از رازهای تو آگاه شدند، پادشاهان بزرگ مانند سلاطین، فریدون و قباد نیز به این راز پی بردند.