شمارهٔ ۳۰۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت عشق و وابستگی به معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید افرادی که جز به عشق معشوق نمی‌اندیشند، ناکام و کوته‌نظرند. کسانی که به درک عمیق عشق می‌رسند، در دنیای مملو از حیرت و بی‌نامی به سر می‌برند. حتی اگر در این فضایی که معشوق حضور دارد، اشکی بریزند، صاحب‌نظران درد خود را از چشم‌ها پنهان می‌کنند.
شاعر بیان می‌کند که در کوچه عاشقی، هرچند که ممکن است مشکلاتی وجود داشته باشد، عشق ارزشمند است و باید از آن لذت برد. او همچنین به این نکته تأکید می‌کند که سعادتمندی و شادی همیشه در عشق است و کسانی که از این شجره پاک نمی‌چشند، نمی‌توانند درک کنند. در نهایت، او از قاسم که جان خود را در این راه فدای عشق می‌کند، یاد می‌کند و می‌گوید این شرط عشق است، هرچند عقل‌مندان نمی‌توانند اهمیت آن را درک کنند.
آنان که بجز روی تو جایی نگرانندکوته نظرانند و چه کوته نظرانند!
هوش مصنوعی: کسانی که فقط به غیر از چهره تو به چیز دیگری توجه دارند، دیدگاه محدودی دارند و واقعاً محدود نظر هستند!
و آنان که رسیدند زنامت بنشانیدر عالم حیرت همه بی نام و نشانند
هوش مصنوعی: افرادی که با شناخت تو به حقیقت می‌رسند، در دنیای حیرت و شگفتی، بدون هیچ هویت و نشانهای هستند.
در جای خیال تو اگر اشک در آیدصاحب نظران دردمش از دیده برانند
هوش مصنوعی: اگر در خیال تو اشکی بریزد، کارشناسان درد تو را از دیدگانشان دور خواهند کرد.
سکان سر کوی تو ملک دو جهان راهرچند که عورند، بیک جو نستانند
هوش مصنوعی: در سرای تو که محل عشق و زیبایی است، حتی اگر کسانی با نیتهای نادرست و ناپسند وارد شوند، باز هم ارزش و جاذبهاش هیچگاه کم نمیشود.
در کوی تو گر پای نهم عیب مفرماعشاق تو مستند، سر از پای ندانند
هوش مصنوعی: اگر به کوی تو قدم بگذارم، عیبجویی نکن؛ زیرا عاشقان تو چنان سرمست هستند که نمی‌توانند از پاهای خود آگاه باشند.
سرمایه شادی جهان مستی عشقستآنها که ازین می نچشیدند ندانند
هوش مصنوعی: شادی واقعی در عشق و شور و حال نهفته است و افرادی که از این لذت بیبهرهاند، نمی‌توانند به درک آن برسند.
قاسم،سر وجان باختن اندر ره معشوقشرطست، ولی مردم عاقل نتوانند
هوش مصنوعی: قاسم، فدای عشق و معشوق شدن طبیعی است، اما افراد عاقل نمی‌توانند این کار را انجام دهند.