شمارهٔ ۳۰۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و وابستگی عمیق شاعر به معشوقه‌اش صحبت می‌کند. شاعر عشق را هدف وجودی خود در دنیا می‌داند و از احساسات عمیق و غم ناشی از دوری معشوق، سخن می‌گوید. او خود را مانند سازی در مجلس غم توصیف می‌کند که تنها با یاد تو می‌تواند بسوزد و درد را تحمل کند. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند به سعادت واقعی دست یابد، مگر با هدایت معشوق. در انتها، شاعر با اشاره به حسرت و پشیمانی از جدایی، به این نتیجه می‌رسد که عشق واقعی در عین درد و رنج، رضایت و خوشبختی نیز به همراه دارد.
ای عشق توام در دو جهان مقصد و مقصوددر طور عدم گشتن من وصل تو موجود
هوش مصنوعی: ای عشق، تو هدف و مقصود من در این دو جهان هستی. در حالی که من در نازایی و عدم به سر میبرم، پیوند من با تو همیشه موجود و برقرار است.
بنمود بعشاق جهان سکه مهرتسیماب سرشک مژه بر روی زر اندود
هوش مصنوعی: در دل عاشقان، عشق تو جلوهگر است؛ چهرهات درخشش خاصی دارد و مژههای تو چون قطرات نقرهای بر روی پوستی طلایی میدرخشد.
سازم همه در مجلس غمهای تو چون چنگسوزم همه بر آتش سودای تو چون عود
هوش مصنوعی: در میان افکار و احساساتم، برای بیان دردها و غمهای تو تمامی تلاشم را میگذارم و مانند سازی که بر اساس نواهای غمگین ساخته شده، میسوزم و جانم در آتش اشتیاق و عشق به تو میسوزد.
اقفال زر اندود ز ابواب سعادتکس جز بمفاتیح هدایات تو نگشود
هوش مصنوعی: درهای خوشبختی با طلا پوشیده شدهاند و هیچ‌کس جز با کلیدهای راهنماییهای تو نمی‌تواند آنها را بگشاید.
آخر نظری کن بدل غمزده یکبارکاندر غم هجران تو یک باره بفرسود
هوش مصنوعی: لطفاً یک بار به حال دلم که از غم دوری تو پر است، نگاهی بینداز.
نی نی،چو ترا بر دل من هجر مرا دستبا هجر تو دلشادم و با درد تو خشنود
هوش مصنوعی: ای دل، هرچند که دوری و جدایی تو مرا آزار میدهد، اما در عین حال، خوشحالم که با این درد تو آشنا شدم و به نوعی با آن کنار آمدهام.
چون شد بتقاضای تو راضی دل قاسمسودش همه خسران شد و خسران همگی سود
هوش مصنوعی: وقتی که قاسم به خواستهات راضی شد، تمام نفعش به ضرر تبدیل شد و همه زیانها به سود تبدیل شدند.