شمارهٔ ۳۱۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره بندگی و شناخت انسان از وجود خود و ارتباطش با خداوند است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که انسان در اصل مخلوقی است که ظرفیت کمال و قرب الهی را دارد و از ازل تا ابد، در جستجوی حقیقت و معرفت است. همچنین به غفلت انسان‌ها اشاره می‌کند که برخی از آنها به راه‌های نادرست می‌روند. در نهایت، شاعر از نعمت آگاهی از حق و وجود خداوند بخصوص در عالم شهود سخن می‌گوید و از خداوند به خاطر راهیابی به شناخت حقیقت سپاسگزاری می‌کند.
«علم القرآن » ز «الرحمن » چه بود؟یعنی انسان بود قابل در وجود
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که علم و آگاهی از قرآن، نشانهای از رحمت خداوند (الرحمن) است و انسان به واسطهی وجود خود، قابلیت درک و فهم این علم را دارد. در واقع، انسان به دلیل وجودش میتواند به معارف و آموزههای قرآن دست پیدا کند.
مخلص ایجاد و مرآت کمالروبه انسان دارد این سودا و سود
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که وجود و کمال انسان، در کمالی که در آن است، به نوعی وابسته به یکدیگرند و این آرزو و علاقه به کمال در وجود انسان نهفته است.
از ازل بر سر نیاید تا ابدهمچوانسان گوهری از بحر جود
هوش مصنوعی: از ابتدا تا پایان زمان، همچنان که الماسی از دریای بخشش و generosity در میآید، هیچ چیز جدیدی به وجود نخواهد آمد.
گر ز غفلت راه باطل میروندرو بحق دارند ترسا و جهود
هوش مصنوعی: اگر کسانی به خاطر غفلت، به مسیر نادرست بروند، در حقیقت پیروان حق نیز ممکن است از ترس و ناپسندی برخوردار باشند.
چنگ می گوید:«اغثنی یا کریم »عود می گوید:«اعنی یا ودود»
هوش مصنوعی: چنگ می‌گوید: «به من کمک کن ای بخشنده» و عود می‌گوید: «به من یاری کن ای دوست داشتنی».
مدتی کز حق نبود آگاه دل«لم یزل انا سجدنا للقرود»
هوش مصنوعی: مدتی که دل از حقیقت بیخبر بود، ما به درگاه میمونها تعظیم کردیم.
منت ایزد را که وارستم ز غیبقاسمی محوست در عین شهود
هوش مصنوعی: سپاسگزارم از خداوند که به لطف او، از دنیای پنهان رهایی یافتم و وجودی از عشق تو را در همگان حس میکنم.