شمارهٔ ۳۲۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف بیداری یک حقیقت بزرگ می‌پردازد که در خواب قیامت به سر می‌برد. بیداری و ظهور این حقیقت باعث بروز شور و شوق در عالم می‌شود و همه جا را پر از سرود و خوشحالی می‌کند. انسان‌ها به حیرت و شگفتی می‌افتند و به نوعی از فیض و رحمت الهی سیراب می‌شوند. نور و عالم‌تابی به دنیا می‌تابد و تمام هستی تحت تأثیر این ظهور قرار می‌گیرد. شاعر به کرم و بزرگواری الهی اشاره می‌کند که در صورت خطا، بازگشتی نیکو را میسر می‌سازد.
فتنه در خواب قیامت خفته بودچشم بیدار تو خوابش در ربود
هوش مصنوعی: فتنهای که در زمان قیامت منتظر بود و نادیده گرفته شده بود، با نگاه بیدار و هوشیار تو بیدار شد و به وجود آمد.
تا چو گل از پرده بیرون آمدیدر گلستان عام شد بانگ سرود
هوش مصنوعی: زمانی که تو مانند گلی از پرده بیرون آمدی، در باغ گلستان صدای سرود و شادی همهجا پیچید.
بر سر بازار جان مست آمدیمست حیرت ماند جانها در شهود
هوش مصنوعی: در میدان زندگی، تو با حالتی سرمست و شگفتانگیز ظاهر شدی و این حیرت و شگفتی باعث شد که جانها در مشاهده و درک تو مبهوت بمانند.
آب رحمت ریختی در جام ماتابهر جانب برآمد بانگ رود
هوش مصنوعی: رحمت و بخشش خود را در دل ما جاری کردی، تا از هر سو صدای جاری شدن رود را بشنویم.
آفتاب عالم آرا جلوه کردمنبسط شد در جهان ظل ودود
هوش مصنوعی: خورشید پرنور و زیبا نمایان شد و در دنیای پر از سایه و دود گسترده گردید.
شور و غوغا عام شد در کایناتتا نقاب از چهره معنی گشود
هوش مصنوعی: در عالم هیاهو و شلوغی به وجود آمد و حقایق از پشت پردهها نمایان شد.
گر خطایی رفت بازآ از کرمقاسمی باز آمدست از هرچه بود
هوش مصنوعی: اگر خطایی از من سر زده، لطفاً دوباره به من توجه کن، چرا که از هر آنچه که بود، مهربانی بازگشته است.