شمارهٔ ۳۳۶
هوش مصنوعی: این شعر به تعینات و مراحل مختلف وجود در جهان اشاره دارد و به تداخل میان بیم و امید در سرنوشت انسان‌ها می‌پردازد. از آسمان تا زمین و از ذره تا خورشید، همه موجودات در جستجوی کمال و رسیدن به خداوند جاودان هستند. کمال هر موجودی در دستیابی به مقام و حقیقت خود نهفته است؛ از خاک و نبات تا حیوان و انسان. کمال نهایی انسان در رسیدن به درک و شناخت حق است که به عنوان هدف اصلی حیاتش مطرح می‌شود. در انتها، شاعر به گذشت زمان و از دست رفتن جلال و قصر جمشید و قیصر اشاره می‌کند تا نشان دهد که تمام عظمت‌ها در نهایت به فنا می‌روند و تنها ارتباط با حق معنای واقعی را به انسان می‌دهد.
تعینات جهان در میان بیم و امیدز آسمان بزمین وز ذره تا خورشید
هوش مصنوعی: در جهان، هر چیزی در حال تغییر و تحولی است و انسان‌ها بین ترس و امید زندگی میکنند. از آسمان تا زمین، و از کوچکترین ذرات تا بزرگترین اجرام آسمانی، همه چیز در این وضعیت قرار دارد.
همه بر غبت خود در جهان کون فسادکمال خود طلبد از خدای خود جاوید
هوش مصنوعی: همه انسان‌ها به دنبال کمال و تکامل خود در این دنیا هستند و از خداوند میخواهند که همواره جاودانه بمانند.
کمال خاک نبات وکمال او حیوانکمال حیوان انسان،که اوست اصل نوید
هوش مصنوعی: کمال خاک به رشد گیاهان و بلوغ آنها مربوط می‌شود و کمال گیاهان به حیوانات و بلوغ آنها بستگی دارد. کمال حیوانات در وجود انسان نهفته است که او در واقع اصل و منبع بشارت و امید است.
کمال انسان باشد بلوغ حضرت حقکه اوست اصل مرادات و مخلص امید
هوش مصنوعی: کمال انسان در رسیدن به پختگی و بلوغ الهی است، چرا که او اساس تمامی خواستهها و منبع امیدهاست.
به قول قاسمی ار باز دانی این معنیگذشت قصر جلالت ز قیصر و جمشید
هوش مصنوعی: اگر به سخن قاسمی توجه کنی، متوجه میشوی که مقام و عظمت تو میتواند از جایگاه پادشاهان بزرگ چون قیصر و جمشید نیز بالاتر باشد.