شمارهٔ ۳۹۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بررسی عشق و معرفت می‌پردازد و به ما یادآوری می‌کند که برای درک واقعی روح انسان و عشق، باید به سرچشمه و دلایل آن‌ها توجه کنیم. او به بیان این نکته می‌پردازد که هر کس در حال مستی یا آشفتگی است، باید از مایة عشق و رابطه‌اش با معشوقش بپرسیم. همچنین اشاره می‌کند که عشق واقعی نشانه ایمان است و برای درک شخصیت واقعی هر فرد، باید به جوهر درونی‌اش مراجعه کنیم. شاعر همچنین تأکید می‌کند که عید و زندگی همگی به خاطر زیبایی و جلوه معشوق است و دلتنگی و اشک‌های دل در پی عشق واقعی و آرزوی وصال اوست.
گر کسی مست و خرابست ز مستانش پرسهر کرا جان و دلی هست ز جانانش پرس
هوش مصنوعی: اگر کسی مست و شاداب است، از مستان دربارهاش بپرس؛ و اگر کسی جان و دل دارد، از محبوبش حالش را جویا شو.
عشق ایمان حقیقیست درین دیر فناهر که دعوی فنا کرد ز ایمانش پرس
هوش مصنوعی: عشق، حقیقت واقعی است در این دنیای زودگذر. هر کس که ادعای فنا و از بین رفتن کند، از ایمان او بپرسید.
دل، که از زلف پریشان دم آهسته زندزود از آشفتگی زلف پریشانش پرس
هوش مصنوعی: دل، که با نرمی از زلف بینظم مینالد، به سرعت از بینظمی و دشواریهای این زلف پریشان سوال می‌کند.
هر که گوید که: به تحقیق و یقین انسانمدر میان سخن از جوهر انسانش پرس
هوش مصنوعی: هر کسی که ادعا کند که واقعا انسان است، در حین صحبت کردن از او بپرس که اصل و ذات انسانیتش چیست.
هر که گوید که: بدان یار شناسا شده امرو بدو آور و از شیوه عرفانش پرس
هوش مصنوعی: هر کسی که بگوید به یار واقعی و آشنای خود رسیدهام، به سوی او برو و از روش و طرز تفکر عرفانی او سوال کن.
عید و نوروز جهان جمله طفیل رخ تستهر که دم می زند از عید ز قربانش پرس
هوش مصنوعی: عید و نوروز در دنیا به خاطر وجود توست. هر کسی از عید صحبت می‌کند، باید از قربانیات بپرسد.
داغ سودای تو دارد دل قاسم شب و روزصورت حال دل از دیده گریانش پرس
هوش مصنوعی: دل قاسم همواره به یاد تو دچار اندوه و اشتیاق است. اگر بخواهی از حال دل او باخبر شوی، به چشمانش نگاه کن که پر از گریه و عاطفه است.