شمارهٔ ۳۹۸
هوش مصنوعی: این شعر به دعوت به شادی و عشق می‌پردازد. شاعر از معشوق می‌خواهد که در مجالس خوشی و عشق شرکت کند و به دل داری نکاهد. او تأکید می‌کند که در عشق خیانت گناه بزرگی است و باید در این راه وفادار و خالص بود. همچنین شاعر به موقعیت ناپایدار زندگی اشاره می‌کند و توصیه می‌کند که با روحی سبک و آزاد به سوی محبت و نعمت‌ها برویم، هرچند در انتهای مسیر همه چیز بی‌نشانه و غیرقابل شناسایی است. در کل، پیام شعر دعوت به زندگی شاد و پر عشق و وفاداری در روابط است.
تو شمع مجلسی در بزم جان باشبیا، می نوش و میر عاشقان باش
هوش مصنوعی: تو نورافروش محفل دلها هستی، پس بیا و به شادمانی بنوش و در ریشه عشق زنده باش.
مرنجان دل ز من، استغفرالله!خطا کردم که گفتم: مهربان باش
هوش مصنوعی: دل مرا بیش از این آزرده نکن، از خداوند طلب بخشش میکنم! اشتباه کردم که خواستم با تو مهربان باشم.
خیانت در طریق عشق کفرستدرین ره گر امینی در امان باش
هوش مصنوعی: خیانت در مسیر عشق نوعی نادانی و کفر محسوب میشود؛ بنابراین اگر در این راه امانتدار باشی، ایمن و در امان خواهی بود.
اگر خالص شوی چون زر وگر نهمیان بوتهای امتحان باش
هوش مصنوعی: اگر خالص و ناب شوی مثل طلا، وگرنه در میان آزمونها و آزمایشهای زندگی قرار خواهی گرفت.
میان مجلس مستان مستورسبک روحی کن، اما سر گران باش
هوش مصنوعی: در جمعی که پر از شوق و لذت است، به آرامی و با روحی شاداب و سبُک ظاهر شو، اما در عین حال با وقار و جدیت خود را حفظ کن.
ترا چون بحر می گوید: بما آیبسوی بحر چون سیل روان باش
هوش مصنوعی: تو را مانند دریا میگوید: به سویی دریا بیا، مانند سیل خروشان باش.
در آخر منزل ما بی نشانیستدر اول نیز، قاسم، بی نشان باش
هوش مصنوعی: در پایان راه ما هیچ نشانهای نیست و در آغاز نیز، قاسم، بی نشانه باش.