شمارهٔ ۴۰۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان اهمیت عید و نو شدن می‌پردازد و با اشاره به هلال ماه نو، مژده‌ای به عاشقان می‌دهد. او اشاره می‌کند که عید، زمان نوشیدن شراب لعل و شادی است و از می‌فروشی که مشغول خودفروشی نیست، تمجید می‌کند. شاعر همچنین بر لزوم بی‌توجهی به عیوب دیگران تأکید می‌کند و می‌گوید که عیب‌جویی از دیگران بدون پاک کردن عیب‌های خود، هنر نیست. او به عارفان یادآوری می‌کند که بیهوده گویی و چرخ زدن در دنیا راه عارف نیست و بهتر است هر کسی به حد توان خود تلاش کند و کاهلی را کنار بگذارد.
بر کنار طاس گردون زد هلال انگشت دوشعاشقان را مژده ایام عید آمد بگوش
هوش مصنوعی: در کنار دایره آسمان، هلال قمر به عاشقان خبر می‌دهد که زمان عید فرا رسیده است.
ماه نو را بر فلک دانی قران بهر چه بود؟عید شد، یعنی ز جام زر شراب لعل نوش
هوش مصنوعی: وجود ماه نو در آسمان نشانهای از آغاز دوباره و شروعی تازه است. این آغاز، مانند عیدی است که با نوشیدن شراب قرمزی از جام زرین به جشن و شادمانی دعوت می‌کند.
می فروشی، هر چه هست، از خودفروشی بهترستچند عیب می فروشان می کنی ای خودفروش؟
هوش مصنوعی: شراب فروشی بهتر از خودفروشی است، پس چرا به عیب‌جویی از دیگران مشغول هستی؟
پرده از عیب کسان برداشتن نبود هنرگر نیاری پاک شستن عیبشان، باری خموش!
هوش مصنوعی: انتقاد از دیگران در حالی که خودت نواقصشان را اصلاح نکردهای، هنر نیست. اگر نمیتوانی عیب‌های آنها را بهخوبی پاک کنی، بهتر است سکوت کنی.
هرزه گویی و جهان گردی نه کار عارفستکیست عارف؟ رهرو بنشسته، سر تا پا بهوش
هوش مصنوعی: به هرزگویی و گشت و گذار در دنیا، نمیتوان به عارف نسبت داد. عارف کیست؟ او کسی است که با تمرکز و هوشیاری در مسیر خود نشسته و تمام توجهش معطوف به راه و هدفش است.
گرچه نتوانی به کوشش دامن مردان گرفتکاهلی بگذار و چندانی که بتوانی بکوش
هوش مصنوعی: اگر نمیتوانی به زحمت و تلاش، به مقام و کار مردان بزرگ دست یابی، بهتر است که دست از کسالت برداری و تا جایی که میتوانی تلاش کن.