شمارهٔ ۴۸۶
هوش مصنوعی: این شعر از شاعر به بیان عشق و اشتیاق عمیق به یار می‌پردازد. او می‌گوید که عشق و احساسات عمیق خود را به هر کسی نمی‌دهد و هرگز اجازه نمی‌دهد که این گنجینه ارزشمند به افراد نامحرم یا غیرلیاقتی برسد. او همچنین تأکید می‌کند که عشقش تنها مخصوص یار است و نمی‌خواهد آن را به دیگران، حتی کسانی که به معنای مذهبی مهم هستند، تقدیم کند. شاعر ضمن بیان عشق و شوق به معشوق، بر ارزش بالای آن تأکید می‌کند و نشان می‌دهد که این احساسات را تنها با افراد خاص و محرم به اشتراک می‌گذارد.
ما سوز عشق را به دو عالم نمی‌دهیمبه یک جرعه‌ای ز جام به صد جم نمی‌دهیم
هوش مصنوعی: ما هیچ وقت سوز عشق را که در دل داریم، به هیچ چیزی در دنیا نمیفروشیم؛ حتی به یک جرعه از می، ارزش آن را نخواهد داشت که بخواهیم آن را با صد جواهر عوض کنیم.
نامحرمان ز صحبت ما غافلند و مااین تحفه را به مردم محرم نمی‌دهیم
هوش مصنوعی: دیگران از صحبتهای ما بیخبرند و ما این نعمت را به افرادی که لایق نیستند، نمی‌دهیم.
با شوق یار خاطر ما خرمست و خوشما سور عشق یار به ماتم نمی‌دهیم
هوش مصنوعی: با عشق و محبت معشوق، دل ما شاد و خوش است و ما به خاطر خوشیهای عشق، در غم یا ماتم فرو نمیرویم.
افتادگان عشق فقیرند و سوگواراین جام را به مرد مکرم نمی‌دهیم
هوش مصنوعی: عاشقان ناکام و بیپول هستند و از دسترفتههای عشق غمگیناند. این جام را به کسی که شایسته است نمی‌دهیم.
رطلی که کرده‌ایم مهیا برای یارآن رطل را به عیسی مریم نمی‌دهیم
هوش مصنوعی: مایهای که برای محبوب آماده کرده‌ایم، هرگز آن را به عیسی مریم نمی‌دهیم.
زین جام جان‌نواز، که صد حوض کوثر استیک کاسه را به کعبه و زمزم نمی‌دهیم
هوش مصنوعی: از این جامی که روح را مینوازد و چنان است که صد چشمه کوثر دارد، حتی یک کاسه از آن را هم به کعبه و چشمه زمزم نمی‌دهیم.
قاسم ز نکته‌های تو دارد میان جاناین نکته را به شیخ معمم نمی‌دهیم
هوش مصنوعی: قاسم از رازها و نکته‌های تو بسیار بهرهمند است و این راز را به کسی که لباس روحانیت به تن دارد، نخواهیم سپرد.