شمارهٔ ۶۷۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف عشق و زیبایی می‌پردازد و او را به عنوان شاه جهانی معرفی می‌کند. او حیران از تماشای این عشق است و می‌گوید که حتی اگر دیگران در مورد کمالات این عشق صحبت کنند، به رازهای عمیق آن پی نمی‌برند. عشق همزمان مقام و زیبایی است و به عنوان پناهگاهی برای انسان‌ها عمل می‌کند. شاعر تأکید می‌کند که بدون این عشق نمی‌توان زندگی کرد، زیرا عشق هم می‌تواند خطرساز باشد و هم راهنمای انسان. او به وجود کمالات الهی اشاره می‌کند و توصیه می‌کند که از جمع جهال دوری کنیم، زیرا آنها به عمق معانی عشق و جمال الهی دست نمی‌یابند.
تو شاه جهانی و ندانم که چه شاهی؟حیران تماشای تو از ماه بماهی
هوش مصنوعی: تو سرآمد جهانی و نمیدانم چه مقام و جایگاهی داری؟ من فقط به تماشای تو نشستهام و مانند ماه به زیبایی تو خیره شدهام.
گر ملک و ملک وصف کمالات تو گوینداسرار کمال تو ندانند کماهی
هوش مصنوعی: اگرچه پادشاهی و ویژگیهای نیکویت را توصیف کنند، اما از رازهای کمال و برجستگیهای واقعی تو آگاه نخواهند بود.
ای عشق، چه چیزی و ندانم که چه چیزی؟هم جاه و جمالی تو و هم پشت و پناهی
هوش مصنوعی: ای عشق، نمیدانم تو چه هستی و چه ویژگیای داری. تو هم زیبایی و شکوهی و هم پناه و امنیتی برای من.
بی تو نتوان بود، بهر حال که باشدهم راهزن جانی و هم راهبر راهی
هوش مصنوعی: من بدون تو نمیتوانم زندگی کنم، حتی اگر یکی به من آسیب برساند و دیگری راه را نشان دهد.
گر آینه ات روشن و صافیست ببینیذرات جهان آینه حسن الهی
هوش مصنوعی: اگر آینهات پاک و شفاف باشد، میتوانی زیباییهای الهی را در جزییات جهان ببینی.
گر ملک ابد میطلبی، رو بخدا آرکانجا نبود رسم تناهی و تباهی
هوش مصنوعی: اگر به دنبال پادشاهی جاویدان هستی، به سوی خدا برو، زیرا آنجا هیچ نشانهای از پایان و زوال وجود ندارد.
قاسم، تو ازین زمره جهال بپرهیزکایشان نشناسند و له راز ملاهی
هوش مصنوعی: قاسم، تو از این گروه نادانان دوری کن؛ زیرا آنها نه حقیقت را میشناسند و نه به راز و رموز آگاهی دارند.