شمارهٔ ۶۷۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وصف زیبایی و جاذبه معشوق می‌پردازد و او را همچون ماهی می‌داند که وصفش ممکن نیست. عشق را به عنوان نیرویی دل‌افروز معرفی می‌کند که برای دلها حیات‌بخش است و به آن‌ها آرامش می‌دهد. شاعر از حال مستی و نشئگی خود در حضور معشوق صحبت می‌کند و از او درخواست رحمت دارد، چرا که عاشقان مانند سپاهیان تحت سلطه و قدرت او هستند. به این ترتیب، او عشق را به عنوان شاهی که همیشه در مجلس وجود دارد، معرفی می‌کند و به این نکته می‌پردازد که در جمع عاشقان نمی‌توان درگیر تظاهر یا ریا شد. در نهایت، او به دشواری رسیدن به حقیقت اشاره می‌کند و از ارتباط با زاهدان خودبین و بی‌اطلاع از عشق حقیقی پرهیز می‌کند.
در وصف جمال تو توان گفت که: ماهیکس وصف جمال تو نداند بکماهی
هوش مصنوعی: در توصیف زیبایی تو میتوان گفت که هیچکس به اندازه ماه نمیتواند زیباییات را توصیف کند.
ای عشق دل افروز، ندانم که چه چیزی؟هم حشمت و جاه آمدی و پشت و پناهی
هوش مصنوعی: ای عشق روشنگر دل، نمیدانم که چه چیزی باعث جذابیت تو شده است؟ هم مقام و منزلت داری و هم حامی و پشتیبان.
دلها همه حیران تو گشتند بیک باربا روی دل افروزی و با چشم سیاهی
هوش مصنوعی: دلها به یکباره به خاطر چهره دلنشین و چشمان تیرهات دچار شگفتی و سردرگمی شدند.
مستیم ز روی تو، بهرحال که هستیمتو ساقی جانها شده در بزم الهی
هوش مصنوعی: ما از زیبایی تو سرمست و شادابیم، در هر شرایطی که باشیم. تو، ای ساقی، جانها را در محفل آسمانی خود سیراب میکنی.
رحمی بکن، ای دوست، بجان و دل عشاقعشاق سپاهند و تو سلطان سپاهی
هوش مصنوعی: ای دوست، به من رحم کن، زیرا جان و دل عاشقان در خطر است. عاشقان مانند یک سپاه قدرتمند هستند و تو نیز فرمانروای این سپاه محسوب میشوی.
در مجلس عشاق، که اعیان طریقندهر روز زند عشق، بنو نوبت شاهی
هوش مصنوعی: در محفل عاشقان که افراد باارزش و بزرگ حضور دارند، هر روز عشق را به تصویر میکشند و عشق همچون پادشاهی به نوبت خود در دلها مینشیند.
در مجلس مستان بتکلف نتوان بوددر بیشه شیران نتوان شد برباهی
هوش مصنوعی: در جمع افرادی که خوشگذران و شاداب هستند، نمی‌توان به زور جا گرفت و در جمع شیرها نمی‌توان به آسانی بر ببرها تسلط پیدا کرد.
این راه بهستی نتوان رفت، یقینستاز هستی خود دور، اگر رهرو راهی
هوش مصنوعی: این مسیر بهشتی قابل پیمایش نیست، زیرا اگر کسی بخواهد در این راه گام بردارد، قطعاً از وجود و هستی خود فاصله میگیرد.
با زاهد خودبین نکنم قصه عرفانقاسم ندهد سر الهی بملاهی
هوش مصنوعی: من داستان عرفان را با زاهدی که فقط به خود اهمیت می‌دهد، بیان نخواهم کرد؛ زیرا او نمیتواند به درستی معانی عمیق الهی را درک کند.