شمارهٔ ۶۷۹
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت محبوبی پرداخته است که با زلف و چشم خود دل‌ها را می‌رباید. شاعر به وصف فتنه و آشفتگی ناشی از عشق می‌پردازد و تأکید می‌کند که این زیبایی‌ها باعث شده‌اند که دل‌ها دائماً در حیرت و شگفتی بمانند. همچنین، اشاره‌هایی به جدایی و ناپیدایی معشوق شده و نشان‌دهنده حالتی است که عشق همواره دل‌ها را مشغول و پر از شوق نگه می‌دارد. در نهایت، شاعر دلالت می‌کند که عشق و زیبایی همواره در زندگی انسان‌ها نقش مهمی بازی می‌کنند.
زلف را شانه زن، که رعناییچشم را سرمه کش که زیبایی
هوش مصنوعی: موهای مجعد و زیبا را مرتب کن، که چشمهای زیبا را با سرمه بکش و آنها را جذابتر نشان بده.
فتنه برخاست،دل یقین دانستکه تو سر فتنهای غوغایی
هوش مصنوعی: فتنهای بوجود آمده و دل به خوبی میداند که تو منبع اصلی این آشفتگیها هستی.
پرده ما دریده ای صد باروز پس پرده روی ننمایی
هوش مصنوعی: تو بارها پردهی ما را دریدهای، اما همچنان از پشت پرده خود را نشان نمیدهی.
تو بدان زلف و رو، بروز و بشبفتنه عاشقان شیدایی
هوش مصنوعی: تو با زیبایی و ویژگیهایت در روز و شب، باعث تحریک و شیدایی عاشقان میشوی.
عشق ورزیدی از برای نجاتروز پیری و گاه برنایی
هوش مصنوعی: تو به عشق ورزیدی تا در روزگار پیری و لحظات سختی نجات یابی.
جان و دل مست حیرتند مدامکه نه با مایی و نه بر مایی
هوش مصنوعی: جان و دل همواره در شگفتی و حیرت هستند، زیرا نه در کنار ما هستند و نه جدا از ما.
قاسم از وجد و سور ننشیندجان ما نای و یار ما نایی
هوش مصنوعی: قاسم به شدت شاد و سرمست است و روح ما در این شادی با او به پرواز در میآید؛ مانند ساز و یار همواره با یکدیگرند.