شمارهٔ ۶۸۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان نکاتی درباره زندگی و نگرش انسان‌ها می‌پردازد. او می‌گوید که زنان نباید به زیبایی و ظواهر دنیا قانع شوند و مردان باید با اعتماد به نفس و تلاش به جلو بروند. شاعر جهان را به عنوان یک "شراب‌خانه" توصیف می‌کند و به اهمیت تجربه و نوشیدن شراب کهنه به جای ماندن در "خمار" و ناتوانی اشاره می‌کند. او به زهد و مسکنت زاهدان می‌تازد و می‌گوید که آنان حتی از بوی شراب واقعی نیز محرومند. در نهایت، شاعر خواستار این است که انسان‌ها به جای اینکه در دام زهد بیفتند، زندگی را با تجربه و شادی بگذرانند.
چو زنان،مباش قانع،ز جهان برنگ و بوییبزن، ای پسر، چو مردان، قدمی بجست و جویی
هوش مصنوعی: ای پسر، چون زنان قانع و راضی نباش، از جهان چیزهایی را بجو و به دنبال آنها برو. مانند مردان، گام بلندی بردار و جستجو کن.
که جهان شراب خانه است و درو شراب کهنهبکش این شراب کهنه، تو بهر زمان، بنویی
هوش مصنوعی: دنیا مانند یک میخانه است و در آن شراب کهنه وجود دارد. این شراب کهنه را در هر زمانی بنوش، و از لذت آن بهرهمند شو.
من ازین خمار مستی نه چنان شدم که هرگزبخودم بود مجالی،بخدا،بهیچ رویی
هوش مصنوعی: من از این حالت نشئه و مستی به حدی رسیدهام که هرگز فرصتی برای فکر کردن به خودم نداشتهام، به خدا، هیچگونه.
همه آب خواره بینی، که ز ما کنند مستیاگر آب خواره سازند ز خاک ما سبویی
هوش مصنوعی: همه کسانی که از آب مینوشند، میبینی که اگر از خاک ما ظرفی بسازند، به ما مستی میدهند.
نرسد بهو، هرآنکو که ز انقیاد خود رانکند فدای چوگان، بهوای هو چو گویی
هوش مصنوعی: هر کسی که خود را قربان بازی سرنوشت نکند، به خوشی و لذتهای زندگی نخواهد رسید.
همه آبروی زاهد بر خلق باد باشدکه ز خاک آستانش نرسد بآبرویی
هوش مصنوعی: اگر زاهد به خاطر خودخواهی و تظاهر به پاکدامنی به دیگران مینگرد، تمامی اعتبار و آبرویش در نظر مردم بیارزش خواهد بود، چرا که او از خاک پای کسانی که به حقیقت دست یافتهاند، چیزی نخواهد داشت.
کم زهد گیر، قاسم، که ازین شراب خانهبه مشام جان زاهد نرسیده است بویی
هوش مصنوعی: ای قاسم، کم از زهد و راستی بگیر، چرا که بوی این شراب‌خانه هرگز به گوش جان زاهد نرسیده است.