شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف روزی میپردازد که آسمان و گنبد مینا برپا شدند. او اشاره میکند که نه تنها خاموشی و عدم وجود و نه فقط آتش، بلکه عشق یار نیز به ما پیوند داده شده است. یعنی در این روز خاص، همه چیز به نوعی متصل و عالم تازهای شکل گرفت.
آن روز که این گنبد مینا بستندوین طارم نه سپهر اعلا بستند
هوش مصنوعی: در آن روزی که این آسمان زیبا را خلق کردند و این طاق آسمانی، که برتر از دیگر آسمانهاست، برپا شد.
نی کتم عدم بود،نه شمع و نه آتشنی رشته،که عشق یار بر ما بستند
هوش مصنوعی: این بیت به بیان این حقیقت میپردازد که هیچ چیز وجود ندارد و ما تنها در دنیای عشق یار به وجود آمدهایم. عشق یار به ما پیوند داده است و همین عشق موجب حضور ما در این جهان میشود.