شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش و محبت نسبت به یک شخصیت خاص پرداخته است. شاعر از محبوبیت و بزرگی این فرد سخن می‌گوید و او را به عنوان منبع لطف و رحمت خداوند معرفی می‌کند. همچنین اشاره‌ای به مقام و جایگاه او در مقایسه با شاهان دیگر دارد و درخواست نیازمندی‌ها را به درگاه او مطرح می‌کند.
ای ساعد لطف شاه از روح تو بازمحبوب خدا،طایر عالی پرواز
هوش مصنوعی: ای بازوی نیکوکار شاه که روح تو، محبوب خداوند است و تو پرندهای با پرواز بلند و عالی.
با پیل چه نسبتت؟که شاهان جهانبر خاک درت پیاده بر نطع نیاز
هوش مصنوعی: با چه چیز میتوانی مقایسه شوی؟ که شاهان جهان بر زمین در برابر درگاه تو با تواضع دارند.