شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شخصی اشاره می‌کند که بدون فکر و تأمل به جایی رفته است و از او می‌خواهد که از آنجا سؤال نکند. او همچنین به مشکلاتی که انسان خود به خود ایجاد می‌کند اشاره می‌کند و می‌گوید که بهتر است لحظه‌ای از خواب غفلت بیدار شود و به حقیقتی عمیق‌تر نگاه کند تا بتواند راهی به سمت کمال و جستجوی حقیقت پیدا کند.
ای رفته به پای خود به جایی که مپرسوز دست خودی تو در بلایی که مپرس
هوش مصنوعی: ای کسی که به انتخاب خود به جایی رفتهای که نباید بروی و اکنون در وضعیتی مشکلساز گرفتار آمدهای، از خودت انتظار نداشته باش که توانایی خروج از این وضعیت را داشته باشی.
از مس وجود خود دمی بیرون آیتا راه بری به کیمیایی که مپرس
هوش مصنوعی: از وجود پست و ناپایدار خود اندکی فاصله بگیر، تا بتوانی به گنجی دست یابی که در موردش سوالی نکن.