شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: این شعر به بیان زیبایی و کمال انسان و ارتباط آن با عنایت الهی می‌پردازد. شاعر تأکید می‌کند که ما از نعمت‌های وجود خود و زیبایی‌های روحانی بهره‌مندیم، در حالی که دیگران به دنبال این کمال هستند. همچنین، هر لحظه‌ای که از ما صادر می‌شود، برای اهل کمال ارزشی ویژه دارد و به نوعی تحیت و احترام به آنهاست.
ما را ز عنایتش جمیلست جمالعالم همه تشنه اند و ما آب زلال
هوش مصنوعی: خداوند به ما لطف و زیبایی خاصی بخشیده است. همه موجودات در جهان در جستوجوی زیبایی و آب زلال هستند، اما ما خود این زیبایی و طراوت را داریم.
ما اهل کمالیم وز ما هر نفسیصدگونه تحیتست بر اهل کمال
هوش مصنوعی: ما افرادی هستیم که به کمال رسیدهایم و هر نفسی که میکشیم، برای اهل کمال نشانهای از احترام و تحیت است.