شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با عشق و احساس عمیق از دلبر گیلانی خود سخن میگوید. او به غم و اندوه ناشی از جدایی اشاره میکند و به طرز شاعرانهای، اشکهایش را به سیلابی تشبیه میکند که گیلان را تحتتأثیر قرار داده است. شاعر امیدوار است که این غم به فراموشی سپرده شود.
ای جان جهان، جان جهان، دلبر گیلمی دل همه روج داروتی دیمی میل
هوش مصنوعی: ای روح جهان، ای عشق جان، ای محبوب زیبا، همه دلها به سوی تو کشیده شدهاند و همهی وجودم را تو به خود مشغول کردهای.
سیلاب سرشک قاسم از ابر غمتاندی بشو، که برد گیلان را سیل
هوش مصنوعی: گریه و اشک قاسم از غم تو که باعث شده، سیل در گیلان جاری شود، پاک کن.